21 listopada w sobotę przeżyliśmy - jako Liturgiczna Służba Ołtarza parafii św. Jadwigi Śląskiej - kolejną piękną pielgrzymkę. Tym razem udaliśmy się w rodzinne strony naszego ks. Proboszcza, do Jemielnicy. Było nas 47. O godzinie 10.00 rozpoczęliśmy zwiedzanie kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia NMP. Oprowadzał nas i ciekawie opowiadał ks. Proboszcz Henryk Picheń. Pocysterski kościół wraz ze wspólnotą parafialną przeżywał chwile wielkiego rozwoju, ale i tragedii, zwłaszcza związanych z wielkimi pożarami. W tej chwili kościół dzięki staraniom obecnego Proboszcza i jemielnickiej wspólnoty parafialnej cudownie reprezentuje naszą opolską diecezję. Po zwiedzeniu kościoła parafialnego udaliśmy się do kościoła pw. Wszystkich Świętych. Bardzo stary kościół, bo liczący ok. 800 lat, obecnie pełniący funkcję kościoła przedpogrzebowego, przyciąga pielgrzymów swoją prostotą, powagą, majestatem i pięknymi freskami.
Później - naszym luksusowym autokarem - pojechaliśmy do rodzinnego gospodarstwa naszego ks. Proboszcza, które prowadzi jego brat p. Joachim Smiatek. Na szczególną uwagę zasługuje elektrownia wiatrowa (trzy wiatraki, po 30 m. wysokie, każdy o mocy 150 kW), nowoczesna chlewnia na ponad 500 świń, obora, imponujący park maszynowy, tartak, turbina wodna i staw rybny.
Dalej wjechaliśmy w sam środek olbrzymiego kamieniołomu w Strzelcach Opolskich. Swoim wyglądem i trwogą przypomina amerykańskie kaniony. Jest trzypoziomowy. Wapienny kamień biorą klienci z całej Polski, szczególnie z naszego województwa opolskiego i śląskiego. Być może i my w przyszłości jako parafia, zdecydujemy się na ten rodzaj kamienia przy budowie nowego ogrodzenia kościoła parafialnego.
Później udaliśmy się do Browar Centrum na posiłek i różnego rodzaju gry. M. in. w kręgle, bilarda i piłkarzyki. Było niezwykle radośnie i ciekawie.
Na zakończenie pielgrzymki udaliśmy się do kościoła parafialnego pw. św. Wawrzyńca, męczennika, na krótką adorację i modlitwę.
Cali, zdrowi, zadowoleni i wdzięczni Panu Bogu za błogosławieństwo i wspaniałą pogodę wróciliśmy - około 15.00 - do domu.

Już po raz czwarty nabożeństwa różańcowe w naszej parafii - pod czujnym okiem naszego Proboszcza - prowadziły nasze marianki.
Rozpoczynały: pieśnią, znakiem krzyża, wyznaniem wiary, Ojcze nasz, trzy razy zdrowaś Maryjo - z prośbą o szczerą wiarę, nadzieję i miłość w każdym z nas. Każdą tajemnicę różańcową rozpoczynały pięknym i głębokim rozważaniem, które odzwierciedlało fakty z życia Pana Jezusa i Jego matki oraz nasze codzienne życie. Chcemy postępować za przykładem Syna Bożego i Matki Najświętszej w drodze do nieba. Dalej: Ojcze nasz, dziesięć razy zdrowaś Maryjo, chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu oraz o mój Jezu. Na zakończenie: pod Twoją obronę lub pomnij o Najświętsza Panno Maryjo, święty Józefie, znak krzyża i pieśń końcowa.
Ksiądz Proboszcz w tym czasie uczestniczył w nabożeństwie wraz z parafianami w ławce lub spowiadał w konfesjonale.
Oby nasze nabożeństwa różańcowe w tej formie przetrwały w naszej parafii jak najdłużej - dla chwały Bożej i naszego uświęcenia.

19 października rozpoczęliśmy wycinkę drzew i krzewów na terenie naszego cmentarza. Wycięte zostały i przeznaczone na opał, te drzewa które były suche, chore i pochylone w kierunku nagrobków. Zagrażały nie tylko pomnikom, ale i życiu oraz zdrowiu odwiedzających i modlących się nad grobami swoich bliskich. Wykarczowane zostały również krzewy na cmentarzu i wokół niego. Nie jednokrotnie były siedliskiem złodziei okradających parkujące samochody, ludzi lubiących alkohol i różnych odpadów - nie koniecznie pochodzących z cmentarza. Na drzewach, które pozostały przeprowadziliśmy pielęgnację w postaci usunięcia suchych lub nisko zwisających konarów. Wypoziomowane zostały również tuje.

Prace zostały przeprowadzone profesjonalne przez naszych strażaków, przy współpracy z ks. Proboszczem, ochotnikami i spółką "Roldam". Dysponowanie specjalistycznym sprzętem, umiejętności i świetna współpraca pozwoliły powyższe prace przeprowadzić sprawnie, bez spowodowania jakichkolwiek szkód - jeśli chodzi o nagrobki - nad którymi musieli często "akrobatycznie" pracować.
W nowym - 2010 roku - planujemy kompleksową wymianę ogrodzenia, remont i renowację bramy wejściowej, całkowitą wymianę i uzupełnienie chodników, budowę trzech boksów na nadmiar ziemi, kompost i palenisko oraz uruchomienie dodatkowego punktu czerpania wody.
Wszystkim angażującym się w to piękne i nie cierpiące zwłoki dzieło - zarówno w sensie materialnym jak i duchowym - składam serdeczne Bóg zapłać.

W sobotę 3 października, o godz. 16.00, w ogrodzie plebanijnym odbyło się błogosławieństwo zwierząt domowych ku czci św. Franciszka z Asyżu, patrona przyrody i ekologów. Parafianie z Zalesia Śląskiego, Lichyni i Popic przynieśli lub przyprowadzili swoje "pupilki", które niecierpliwie oczekiwały najważniejszego momentu, jakim było błogosławieństwo.
Wcześniej ks. Proboszcz, w ramach wprowadzenia do obrzędu, posłużył się cytatami z Pisma Świętego, a następnie przeprowadził pogawędkę z dziećmi na temat miejsca i roli zwierząt w codziennym życiu człowieka.
Doszliśmy do wniosku, że człowiek w imieniu Pana Boga powinien mądrze i roztropnie, z miłością i wdzięcznością, wykorzystywać przyrodę, którą tylko - na czas swojego życia - dzierżawi. Właścicielem wszystkiego jest sam Stwórca.

5 października zakończyliśmy generalny remont i renowację elewacji zewnętrznej pomieszczeń gospodarczych i garaży. Prace trwały tydzień czasu. Przeprowadziła je firma p. Izbickich z Zalesia Śląskiego. Prace objęły skuwanie zmurszałego tynku, jego uzupełnienie , osiatkowanie całego budynku, tynkowanie dwumilimetrowym "barankiem" i dwukrotne malowanie w kolorach plebanii. Zastosowany został program "Remix". Prace objęły także mycie, czyszczenie, konserwacje i dwukrotne malowanie dachu oraz odrestaurowanie i konserwacja wszystkich drzwi specjalnym impregnatem.
Tą inwestycją, z Bożą pomocą, zakończyliśmy kapitalne remonty i renowacje wszystkich obiektów kościelnych w Zalesiu Śląskim. Przed nami jednak jeszcze wiele pracy.
... cieszmy się i radujmy tym co już za nami :)

O godz. 10.30 rozpoczęła się Msza św. dziękczynna mieszkańców Zalesia Śląskiego za tegoroczne plony. To wyjątkowy dzień, w którym mamy okazję w sposób szczególny docenić wartość chleba powszedniego. Motyw ten stał się podstawowym elementem homilii, którą wygłosił ks. Proboszcz, uczulając parafian na szacunek dla wytworu rąk ludzkich jakim jest chleb. To on jest tym najprostrzym darem Boga, którym możemy się dzielić.
Dziś, dzięki opatrzności Bożej, nie zabrakło tego chleba na naszym ołtarzu, którzy wraz z winem przynieśli przedstawiciele wszystkich parafian - starostowie. Wśród przedstawicieli byli także rolnicy ze sztandarem. We wspaniałych strojach ludowych były panie niosące koronę żniwną oraz dzieci z przedszkola w Zalesiu Śląskim.

W ubiegłym tygodniu dożynki obchodzili mieszkańcy Lichyni. Na relację ze święta oraz do zobaczenia fotoreportażu zapraszamy na stronę Lichyni (http://www.lichynia.info).

Na północ od Lizbony, w Portugalii, wśród wzgórz porośniętych pachnącymi żywicą drzewami i oliwkowymi gajami, znajduje się sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej, którego historia zaczęła się 13 maja 1917 r. Od 13 maja do 13 października tegoż roku, na tle dębu, ukazywała się Matka Boża Hiacyncie, Franciszkowi i Łucji - dzieciom, które pasły owce. W rozmowie z dziećmi Maryja przedstawiła się jako Królowa Różańca św. W objawieniach przekazała wiernym orędzie, którego istotnymi elementami i postulatami są: nawrócenie się do Boga, modlitwa za grzeszników (zwłaszcza różańcowa) oraz pokuta za grzechy własne i innych ludzi. Potwierdzeniem objawień był cud słońca, w ostatnim dniu ukazywania się Matki Bożej. Świadkiem zjawiska była rzesza ludzi w liczbie około 70 tyś. Wiarygodność objawień potwierdziła władza kościelna.

Na pamiątkę tych zdarzeń poszczególne parafie organizują Nabożeństwa Fatimskie, których celem jest zgodnie z życzeniem Maryi - modlitwa, zwłaszcza różańcowa, pokuta i nawrócenie. W naszej parafii - organizowane systematycznie 13 każdego miesiąca, od maja do października - cieszą się popularnością, czego świadectwem jest frekwencja i czynny udział w nabożeństwach połączonych z procesją ze świecami i figurą fatimską noszoną przez poszczególne stany. Od czasu wybudowania groty Matki Bożej w ogrodzie plebanijnym nabożeństwa organizowane są albo w kościele parafialnym - przy niepewnej lub deszczowej pogodzie, albo w grocie - przy dobrej i pewnej pogodzie.

Nie jest tajemnicą w naszej parafii i całej opolskiej diecezji, że nasz Proboszcz lubi spędzać chwile wolnego czasu przyjemnie i pożytecznie. Mimo, że nie ma go za wiele - gdyż nasza parafia należy do większych wiejskich - z jednym księdzem, a gorliwie i z entuzjazmem prowadzi duszpasterstwo, intensywne remonty i renowacje, itp., ponadto uczy wszystkie klasy Szkoły Podstawowej oraz wszystkie oddziały przedszkola - to jeszcze znajduje czas, by pomagać w rodzinnym gospodarstwie i transporcie.

Oby Księdzu dopisywały nadal zdrowie i siły, bowiem z owoców jego życzliwości i sumiennej pracy możemy cieszyć się wszyscy. Jako parafianie wyrażamy Mu za to słowa uznania i wdzięczności.

Z Bożą pomocą i wspólnym zaangażowaniem, ukończyliśmy remont i renowację elewacji wewnętrznej kościoła parafialnego w Zalesiu Śląskim wraz z ołtarzem głównym.

kliknij na zdjęcie aby powiększyć

Wyruszyliśmy ok. godz. 7.00 pod przewodnictwem O. Eryka Kopa. Zmierzaliśmy w corocznej pielgrzymce na górę ufnej modlitwy - Górę Św. Anny - miejsce, w którym swój tron ma św. Anna, patronka rodzin i Śląska, babcia Pana Jezusa.
Towarzyszyła nam niepewna, chłodna pogoda, ale naszczęście po dwóch godzinach dotarliśmy susi do celu.
O godz. 11.00 rozpoczęła się suma odpustowa, której przewodniczył arcybiskup Alfons Nossol. Po sumie każdy miał czas dla siebie.
Z powrotem wyruszyliśmy w pięknym słońcu. W tym roku wyjątkowo staliśmy w korku. Tegoroczny odpust połączony był z jubileuszem 300-lecia Kalwarii oraz 800-lecia obecności Ojców Franciszkanów na Górze Św. Anny. Kilkunasto tysięczna rzesza pielgrzymów zakorkowała dojadz do oraz z Góry Św. Anny, co m.in. spowodowało nasze opóźnienie powrotu do domów.
Na szczęście do celu dotarliśmy cali i zdrowi. Najpierw krótka wizyta w kościele filialnym w Lichyni połączona z wystawieniem Przenajświętszego Sakramentu i modlitwą. Następnie w towarzystwie ks. Proboszcza przebyliśmy ostatni odcinek pielgrzymki - do Zalesia Śląskiego.

Dziękujemy za przewodniczenie w pielgrzymce O. Erykowi (za rok i tak się widzimy), wytrwałej i dzielnej orkiestrze, której nie zabrakło tchu nawet po przebyciu ostatnich schodów do bazyliki. Dziękujemy służbie liturgicznej oraz mariankom za kierowanie naszą pielgrzymką i nadanie w tym roku iście żywego tempa, którego nawet O. Eryk nie był w stanie stłumić, wszystkim którzy nieśli nagłośnienie zarówno "służbowo" jak i po cywilnemu. No i oczywiście dziękujemy Wam pielgrzymi, którzy co roku dajecie ten przykład mimo, że pogoda niepewna.

Do zobaczenia za rok!

13 i 14 lipca br. zamontowaliśmy wyremontowany i odnowiony ołtarz główny kościoła parafialnego wraz z obrazem św. Jadwigi Śląskiej, naszej patronki oraz na miejscu odrestaurowaliśmy płaskorzeźbę "Ostatniej wieczerzy". Ołtarz wraz z obrazem wrócił do pierwotnego wyglądu z początku XIX wieku. Jak wcześniej informowaliśmy prac podjęła się pani Jolanta Dudała, konserwator zabytków z Nysy. Dziękujemy jej za sumienne i terminowe wykonanie zleconych prac konserwatorskich.

Opawica, dnia 16.07.2009 r.

Czcigodny Ksiądz Proboszcz Teodor Smiatek
Par. św. Jadwigi Śląskiej w Zalesiu Śląskim

W imieniu własnym i parafian z parafii pw. Trójcy Świętej w Opawicy wyrażam serdeczne słowa wdzięczności za przekazane naszej Parafii meble zakrystyjne. Wspólnota nasza jest uboga "osobowo" bo liczy niewiele ponad 500 mieszkańców, a posiada aż 4 kościoły, w tym bezcenny obiekt - kościół Trójcy Świętej w Opawicy z 1706 r; z cennymi polichromiami i obiektami ruchomymi. W plebiscycie NTO "Perła Opolszczyzny" kościół nasz zajął I miejsce w regionie.

Ze względu na konieczne ciągłe nakłady na utrzymanie tych obiektów sprawy "meblowe" nie były brane przez mnie pod uwagę. Tym bardziej cieszę się darem, który przekazany został nam przez Waszą Wspólnotę.

Z wyrazami wdzięczności i łączności w wierze "Bóg zapłać" i Szczęść Boże.

Proboszcz
ks. Fryderyk Styla

... tęcza znakiem przymierza i solidarności - także pomiędzy parafiami ...

W trakcie wymiany i uzupełniania elektryfikacji kościoła - pomiędzy sufitem zakrystii a dachem - nasz parafianin przypadkowo natrafił na kokon szerszeni. Wyglądało to dośc groźnie. Zdecydowaliśmy się powiadomić naszych strażaków, którzy z kolei, po zapoznaniu się z sytuacją, sprowadzili strażaków ze specjalistycznym sprzętem ze Strzelec Opolskich.
W sobotę o godz. 21.30 rozpoczęliśmy "ryzykowną operację". Okazało się, że gniazd szerszeni jest więcej. W różnych zakamarkach więźby dachowej były jeszcze dwa. Największy kokon miał średnicę około 35cm., kolejny około 20cm. a najmniejszy około 5cm. Strażacy potwierdzili moje przypuszczenia - kokony były puste. Widocznie szerszenie nie chciały zadzierać z ks. Proboszczem i się wyniosły. "Domki" owadów zostały przetransportowane do lasu - do ich naturalnego środowiska. Niech tam sobie urzędują. Dziękujemy wszystkim strażakom za poważne potraktowanie sprawy i przeprowadzenie sprawnej akcji.

Prace przy generalnym remoncie elewacji wewnętrznej kościoła parafialnego w Zalesiu Śląskim idą zgodnie z planem. Na dzień dzisiejszy kończymy remont i renowację ścian wewnętrznych kościoła, rozpoczęliśmy remont zakrystii i kotłownii, elektryfikację mamy prawie za sobą - łącznie z nowymi tablicami sterującymi, napędami dzwonów, częściowym uzupełnieniem oraz wymianą oświetlenia i nagłośnienia, a także numeratorami.
Nowe meble do zakrystii i specjalne półki do kotłownii tworzą się w stolarni p. Krzysztofa. Prace renowacyjne przy ołtarzu głównym wraz z obrazem św. Jadwigi są finalizowane w warsztacie pani Jolanty w Nysie; płaskorzeźba "Ostatniej Wieczerzy" remontowana będzie na miejscu. W niedługim czasie rozpoczniemy zakładanie dębowego parkietu na chórze i zakrystii. Prace potrwają jeszcze około półtora miesiąca - jak Pan Bóg pozwoli.

Z początkiem czerwca rozpoczęliśmy generalny remont i renowację witraży kościoła filialnego w Lichyni. Prac podjął się artysta-witrażysta, pan Norbert Siekierka z Rozwadzy. O ile wszystko pójdzie zgodnie z planem, to co miesiąc wyremontujemy jeden witraż; a jest ich siedem. Pan Norbert ma nieco utrudnione zadanie, ponieważ każde okno jest inne. Poza tym tzw. gomółki są nietypowe i dlatego każdą z nich trzeba z oryginału dopasować do ramek pierwotnego witraża. Szyby zewnętrzene są zastępowane poliwęglanem (rodzaj wysokiej jakości i odporności pleksy), który zabezpieczy witraż przed uszkodzeniem i zanieczyszczeniem. Prace okazują się konieczne, ponieważ wiek i warunki atmosferyczne zrobiły swoje - witraże zaczęły się zapadać w "harmonijkę". Gdybyśmy zdecydowali się na nowe - koszta były by podwójne. Jesteśmy wdzięczni panu Norbertowi, że zdecydował się na naprawę starych. Sponsorem renowacji pierwszego witraża jest ks. Proboszcz.

22 czerwca zakończyliśmy kolejny rok szkolny i katechetyczny w naszym przedszkolu. Z przedszkolem pożegnało się trzynaścioro dzieci, które we wrześniu rozpoczną edukację w pierwszej klasie szkoły podstawowej. Uroczystość zakończenia uświetniła obecność dzieci i ich rodziców, nauczycieli i pani Dyrektor oraz ks. Proboszcza, z którym - swego czasu - młodzi wychowankowie "wizytowali" funkcjonowanie elektrowni wiatrowej w Jemielnicy. Za dobre sprawowanie i różnego rodzaju osiągnięcia dzieci otrzymały specjalne nagrody i pamiątki, a od księdza dyplomiki. Towarzyszyła nam radosna i wzruszająca atmosfera. Współpraca wychowawców i księdza z rodzicami - tradycyjnie - układała się dobrze.

W czwartek 18. czerwca 2009 r. wśród pól i łąk znajdujących się na górkach pomiędzy Zalesiem Śląskim a Czarnocinem, o godz. 18.30 odprawiona została Msza św. na zakończenie Oktawy Bożego Ciała.
Wspaniała atmosfera otaczającej przyrody nadała Mszy św. niepowtarzalnego charakteru. Przybyło wielu ludzi, rolników i dzieci - zarówno z Zalesia Śląskiego, Lichyni jak i Czarnocina. Wszyscy po to aby prosić o urodzaj i błogosławieństwo Boże przy pracy.
Na zakończenie ks. Proboszcz poświęcił wianki i zioła.

11 czerwca br. po raz kolejny obchodziliśmy w naszej parafii uroczystość Bożego Ciała. Mieszkańcy tradycyjnie od wczesnych godzin porannych układali piękne kwietne dywany wzdłuż ulic, którymi przechodzi kapłan z Przenajświętszym Sakramentem.
W tym roku także wspólnie z mieszkańcami Zalesia Śląskiego, swoje równie piękne dzieło pracy przygotowali mieszkańcy Lichyni, którzy po raz pierwszy stworzyli ołtarz oraz kwietne chodniki obok jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej.

Zwyczaj układania kwietnych chodników, jest pielęgnowany w Zalesiu Śląskim już od dawnych lat. Cieszymy się z tego, gdyż to nasze wspólne dzieło tworzymy na chwałę Bożą, którego piękno możemy zobaczyć dzięki licznym gatunków kwiatów i ziół zdobiących nasze pola, łąki i domostwa.

Zachęcamy do zobaczenia fotoreportażu z tej uroczystości.

6 czerwca br. odbyła się trzecia - tradycyjna już - pielgrzymka dzieci pierwszokomunijnych do naszych górnośląskich patronów: św. Jacka, błogosławionej Bronisławy i błogosławionego Czesława - pochodzących z Kamienia Śląskiego. Zwiedziliśmy m.in. wodo-lecznicze sanatorium SEBASTIANEUM SILESIACUM, zamek, gdzie urodził się św. Jacek i kościół parafialny pod Jego wezwaniem. Oglądaliśmy także przyszłe lotnisko, piękne ziołowe ogrody, tężnie, gdzie kuracjusze uzupełniają brak jodu w organizmie i inne ciekawe miejsca. Wyruszyliśmy z pod plebanii o godz. 10.00; o 15.15 byliśmy już z powrotem w domu. W pielgrzymce uczesniczyło trzynaścioro dzieci, trzy mamy, ksiądz oraz kierowca. Wszyscy uczestnicy pielgrzymki otrzymali pamiątkowe foldery. Pogoda i humor dopisały.

ZOBACZ FOTOREPORTAŻ

28 maja br. na Mszy św. szkolnej - odprawianej w sali konferencyjnej - odbyła się ważna i piękna uroczystość - przyjęcia nowych kandydatów do grona ministrantów i marianek. Ministrantami zostało dwóch chłopców i siedem dziewczynek (jedna z nich od roku pełni już funkcję marianki), zaś do grona Dzieci Maryi została przyjęta jedna dziewczynka.
29 maja br. na Mszy św. szkolnej - w Lichynii - do grona ministrantów dołączył jeden chłopak i do marianek jedna dziewczynka.

Życzymy im długiej, radosnej i pobożnej służby u boku Pana Jezusa i Matki Bożej.

ZOBACZ FOTOREPORTAŻ

18 maja br. rozpoczęliśmy generalny remont i renowację kościoła parafialnego w Zalesiu Śląskim - od wewnątrz.
Prace dotyczą wszystkich ścian kościoła, łącznie z pomieszczeniami towarzyszącymi jak: przedsionek, zakrystię, kotłownię, wejście na chór i strych itd. Ściany są czyszczone, uzupełniane, zabezpieczane i podwójnie malowane - w programie CAPAROL. Kolory dominujące to biały, piaskowy i złoty. Głównymi pracami remontowymi i renowacyjnymi zajmuje się firma państwa Izbickich z Zalesia Śląskiego.
Aktualnie ołtarz główny świątyni, łącznie z obrazem naszej Patronki, znajduje się w pracowni konserwatorskiej. Generalnym odnowieniem ołtarza zajmuje się pani Jolanta Dudała z Nysy. Bardzo zależy nam na tym aby ołtarz powrócił do wersji pierwotnej.
Prace obejmą także wymianę i uzupełnienie instalacji elektrycznej, łącznie z tablicami sterującymi, nowymi napędami dzwonów, zegarem frankfurtckim, numeratorami, niektórymi lampami i częściowo nagłośnieniem. Tym zajmuje się nasz elektryk z Popic, przy współpracy z firmą Rduch.
Stolarką - m.in. położeniem dębowego parkietu na chórze i zakrystii - zajmie się pan Stefan Bryłka z Popic, zaś nowe meble do zakrystii i półki do kotłowni tworzą się w warsztacie stolarskim pana Krzysztofa Kwoczały z Zalesia Śląskiego.
Na bieżąco o porządek dbają nasze parafianki.
Przewidywany okres prowadzonych prac - jak Pan Bóg pozwoli - około dwóch miesięcy.
Na ten czas - oprócz niedziel i uroczystości - wszystkie nabożeństwa odprawiane są w grocie Matki Bożej lub w sali konferencyjnej - w zależności od pogody.

ZOBACZ FOTOREPORTAŻ

9 maja br. zakończyliśmy remont i renowację kapliczki św. Jana Nepomucena (1350 - 1393) w Zalesiu Śląskim. Prac podjęła się firma z naszej parafii. Potraktowała to solidnie i gratisowo, za co jesteśmy wdzięczni. Właściwie wszystko oprócz dachu, zostało wyremontowane i odnowione. Elewacja zewnętrzena została odświeżona i pomalowana w kolorach kościoła i plebanii. Elewacja wewnętrzna kapliczki została najpierw zbita, później osiatkowana i na nowo otynkowana, zaś podłoże wypłytkowane. Wnętrze zostało pomalowane w kolorach: białym i piaskowym. Figura Świętego została wyczyszczona, w uszkodzonych miejscach uzupełniona, podmalowana i zakonserwowana.
10 maja w niedzielę po sumie przy licznym udziale parafian, kapliczka i figura zostały pobłogosławione i poświęcone przez księdza Proboszcza. Wiek: mogą mieć ok. 150-200 lat. Święty Jan Nepomucen jest patronem dobrej spowiedzi i sławy, mostów i od powodzi. W naszej parafii cieszy się dużą czcią i popularnością.

ZOBACZ FOTOREPORTAŻ

4 maja 2009 r., o godz. 10.30, w naszej parafii obchodziliśmy uroczystość przystąpienia dzieci do I Komunii Świetej. W tym roku sakrament pokuty i Eucharystii po raz pierwszy przyjęło 17 dzieci (10 dziewczynek i 7 chłopców). Tydzień wcześniej - 26 kwietnia - 14 dzieci obchodziło swoją rocznicę I Komunii Świętej.

ZOBACZ FOTOREPORTAŻ

W Wielki Piątek - 10 kwietnia - w prezbiterium kościoła parafialnego został wstawiony nowy witraż, który zastąpił stary - niestety nie nadający się już do naprawy. Szkło witraża wykonane w systemie włoskim zostało sprowadzone z Jasła. Dębową ramę wykonał gratisowo nasz parafianin - stolarz z ul. Strażackiej. Prac artystycznych przy wykonaniu i zamontowaniu witraża podjął się pan Norbert Siekierka z Rozwadzy. Witraż został potraktowany przez ks. Proboszcza jako zajączkowy prezent na Wielkanocne Święta.

W Wielki Czwartek - 9 kwietnia - w Lichynii odbyła się uroczystość poswięcenia nowej chrzcielnicy i stojaka pod paschał. Poświęcenia dokonał proboszcz ks. Teodor Smiatek w ramach Mszy św. Wieczerzy Pańskiej. Dzięki temu w Wielką Sobotę mogliśmy pobłogosławioną wodę chrzcielną przelać do nowej chrzcielnicy. Oby było kogo chrzcic...
Zarówno chrzcielnica jak i stojak wyszły spod dłuta artysty pana Zygfryda Gross z Leśnicy. Prace wykonał solidnie i w terminie - "... jak wypadało na dobrego sąsiada".

28 marca przeżyliśmy kolejną, udaną pielgrzymkę, tym razem na długo oczekiwaną Jasną Górę. Wyruszyliśmy o 9.00 spod plebanii, zaś wróciliśmy o godz. 17.15.
Mieliśmy okazję nie tylko zwiedzać piękne obiekty sakralne, ale również ubogacić się duchowo przez modlitwę i udział w nabożeństach.
Ze względu na dużą ilość pielgrzymów - 57 - przydzielono nam dwóch przewodników. Zwiedziliśmy m.in. kaplicę z cudownym obrazem Matki Bożej Częstochowskiej, bazylikę Wniebowzięcia NMP, skarbiec, drogę krzyżową na wałach, salę rycerską, różnego rodzaju sale pamięci, itp. Na zakończenie weszliśmy na drugi poziom wieży bazyliki skąd podziwialiśmy przepiękne widoki miasta i okolic.
Po wszystkim był czas na zakup pamiątek i zjedzenie "obiadu". Wśród wielu dni deszczowych Pan Bóg dał nam wspaniałą pogodę, za co jesteśmy Mu bardzo wdzięczni.

1 kwietnia zostało nieoficjalnie uruchomione "więzenie" dla niegrzecznych parafian. Składa się ono z pomieszczenia formacyjnego, gdzie niepoprawni będą rozmyślać, modlić się i czytać porządne książki oraz pomieszczenia konsumpcyjnego, gdzie będą zaspokajać swoje naturalne potrzeby jedzenia, picia itp. Możliwość ucieczki przed końcem procesu poprawy i nawrócenia - nie realna... - klucze posiada ks. Proboszcz!

Drodzy goście naszej strony internetowej!
Od niedawna nasza witryna została przeniesiona na nowy serwer. Po utracie poprzedniej zawartości naszej witryny, szczególnie po utracie wiekszości zdjęć z wydarzeń w naszej parafii, musimy na nowo wprowadzić wszystkie utracone informacje.
Prosimy zatem o cierpliwość i wyrozumiałość. Szczególnie prosimy o wyrozumiałość za od pewnego czasu zaniedbywanie umieszczania ogłoszeń duszpasterkich. Niestety przy ponownym odtwarzaniu jest wiele pracy a o jej ilości mało kto wie.
Staramy się uporządkowywać nie tylko stronę parafialną, ale także i pozostałe działy naszego portalu.

Prosimy raz jeszcze tutaj o to aby korzystać z następujących adresów internetowych do naszych stron.

Adres główny naszego portalu - http://www.zalesieslaskie.pl (w budowie)
Strona parafialna - http://parafia.zalesieslaskie.pl
Strona solecka - http://solectwo.zalesieslaskie.pl (w budowie)
Strona OSP - http://osp.zalesieslaskie.pl
Strona SP - http://sp.zalesieslaskie.pl (w budowie)
Strona PP - http://pp.zalesieslaskie.pl (w budowie)

Pozostałe (stare) adresy stron prosimy ignorować i z nich NIE KORZYSTAĆ!

W czwartek 25. grudnia, parafianie uczestniczący we Mszy św. o godz. 10.30, mieli okazję po zakończonym nabożeństwie wziąć udział w uroczystym poświęceniu Groty Matki Bożej Lurdzkiej, która znajduje się w ogrodzie plebanijnym.
Wszyscy parafianie licznie zebrali się by być świadkami poświęcenia i oddania do użytku niewątpliwie ważnego miejsca, gdzie będą mogli teraz spotykać się na wolnym powietrzu.
Poświęcenia dokonał Ks. Proboszcz Teodor Smiatek.

W poniedziałek 8 grudnia na Mszy św. w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP w Lichynii, o godz. 17.00 został poświęcony nowy dzwon, któremu na imię "Maryja".
Był to niewątpliwie historyczny i wzruszający moment. Błogosławieństwa i poświęcenia dokonał Ksiądz Proboszcz. Nowy dzwon waży 130 kg. Wyprodukowany został w Ludwisarni Felczyńskich w Taciszowie, w 4 miesiące od złożenia zamówienia. Mimo swej wagi ma donośny i piękny dźwięk. Melodycznie powinien zgrać się z dzwonem "Józefa", który od ponad roku jest już na wieży kościoła, służąc mieszkańcom Lichynii, a waży 220 kg.
Razem - "Józef" i "Maryja" swoim wołaniem będą zapraszać parafian na nabożeństwa w niedziele i uroczystości pół godziny przez rozpoczęciem; w tygodniu - sam "Józef"; do modlitwy Anioł Pański wzywać będzie "Maryja", zaś skonanie oznajmi "Józef".
Dzwon to głos Boga, wobec którego nikt nie może pozostać obojętny.

6 grudnia, po porannej Mszy św. roratniej, przybył do naszej parafii, prosto z nieba, prawdziwy święty Mikołaj.
Podjęliśmy decyzję, by tym razem spotkać się z parafianami - z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi - w nowo wybudowanej grocie Matki Bożej. Osobiście miałem obawy czy się tam zmieścimy. Było nas razem ze Świętym ok. 300 osób. Większość wygodnie siedziała, pozostali zaś stali, i co ciekawe jeszcze było miejsce. Atmosfera była tajemnicza, emocjonalna i radosna. Św. Mikołaj opowiadał nam o sobie i o innych wielkich ludziach Kościoła. Pytał, rozmawiał i żartował z dziećmi. Pozwolił nawet sprawdzić czy ma prawdziwą brodę. W dowód wdzięczności śpiewaliśmy Mu różne pieśni co sprawiało Świętemu wiele satysfakcji. Wspólnie też modliliśmy się. Pod koniec obiecał nam, że za rok znowu z nami będzie, bo Mu się tu bardzo podoba. Zauważył również ile dobrego dokonaliśmy w naszej parafii w ostatnim czasie wspólną modlitwą, pracą i życzliwością.
Na zakończenie spotkania polecił służbie liturgicznej rozdać wszystkim słodycze i pamiątkowe obrazki.

Tuż obok groty Matki Bożej Lurdzkiej w ogrodzie plebanijnym stoi Święty Patron Lichynii. Jednocześnie nasz wspólny patron, bo opiekuje się rzemieślnikami, których w Zalesiu Śląskim i Popicach też nie brakuje. Jest także patronem dobrej śmierci. W prawym ręku trzyma białą lilię, symbol niewinności i czystości, zaś w lewym ręku Dzieciątko Jezus z kulą ziemską i krzyżem, przez który zbawia świat.
Wspomnienie św. Józefa Oblubieńca NMP obchodzimy 19 marca, zaś wsp. Świętego jako robotnika - 1 maja. Wtedy też parafianie z Lichynii obchodzą swój odpust.

27 listopada 2008 r. zakończyliśmy budowę i wyposażanie groty Matki Bożej w ogrodzie plebanijnym w Zalesiu Śląskim. Główne prace budowlane i adaptacyjne (grota powstała w miejscu byłego spichlerza) rozpoczęliśmy na początku lipca br., tuż po generalnym remoncie i renowacji elewacji zewnętrznej plebanii. Prace posuwały się raz szybciej raz wolniej, w zależności od czasu jakim dysponowali nasi rzemieślnicy, szczególnie murarze i ich pomocnicy, elektrycy, stolarze, ślusarze i kowale ... - pochodzący z naszej parafii.

Całość obiektu powstała wg projektu Księdza Proboszcza pod nadzorem naszej parafianki inż. budowalnego p. Edyty. W trakcie prac wychodziło bardzo wiele niespodzianek, tym bardziej, że trzeba było dostosować się do granic starego spichlerza, który został określony jako gruzowisko szpecące okolice oraz zagrażające zdrowiu i życiu człowieka. Dysponowaliśmy zezwoleniem na wywiezienie wszystkiego. Jednak w pewnym momencie wstrzymałem wywózkę gruzu, ograniczając ją do minimum. Kamień ze spichlerza oddzieliliśmy od reszty. Największy wpływ na moją decyzję miały dwie dość dobrze zachowane pywnice - budowane z wielkim poświęceniem przez naszych przodków. Coś trzeba było jednak z tym zrobić. I tak zrodził się pomysł budowy groty Matki Bożej z widownią. Dlaczego Matki Bożej Lurdziej? Ponieważ figurki Matki Bożej Fatimskiej już mamy, Matki Bożej Niepokalanie Poczętej mają nasze marianki na swoich medalikach, zaś wizerunek Matki Bożej Szkaplerznej kazałem umieścić na nowym dzwonie w Lichynii.

"Grota" przystosowana jest do odprawiania rożnych nabożeństw, zwłaszcza maryjnych; do głoszenia katechez, wykładów, konferencji, a także do różnego rodzaju przedstawień zarówno w dzień jak i w nocy. Wszystko odbywać się będzie na wolnym powietrzu. Wszystkich miejsc siedzących jest od 120 do 150. Obydwie pywnice będą spełniały funkcje formacyjne w mniejszych grupach ... ??

Kończąc - chciałbym podziękowac wszystkim parafianom, którzy wspierali nas swoją pracą, modlitwą, ofiarą i życzliwością - gorące Bóg zapłać!

Serdecznie zapraszam do wspólnych spotkań.

Przebieg prac budowlano - adaptacyjnych przedstawia poniższy fotoreportaż.

W sobotę - 15 listopada 2008 r. młodzi parafianie - w liczbie 63 osób z Zalesia Śl., Lichyni i Popic uczestniczyli w sympatycznej wycieczko-pielgrzymce do Pławniowic, Taciszowa i Toszka.
Wyruszyliśmy dużym luksusowym autokarem do Pławniowic. Jechaliśmy autostradą oglądając przerażające widoki po trąbie powietrznej z 15 sierpnia. Powykręcany i połamany jak zapałki drzewostan. Stwierdziliśmy, że na siły natury nie ma sposobu.
Przybyliśmy nad jezioro pławniowickie. Tam - nad brzegiem - dzieci i młodzież dały ujścia swojej energii. Trochę żeśmy przeszkadzali wędkarzom, płosząc ryby, ale potraktowano nas ze zrozumieniem. O godz. 10.00 czekał już na nas dyrektor pławniowickiego pałacu, ks. Krystian Worbs. Wprowadził nas do pięknie odnowionej kaplicy pałacowej gdzie bardzo ciekawie przedstawił historię tutejszych właścicieli i ich obiektów. Później zaczął nas oprowadzać po pomieszczeniach pałacowych: m.in. po imponujących korytarzach, pokojach, biurze, bibliotece, sali konferencyjnej, itp. Na klatce schodowej pokazywał nam trofea z Afryki, głównie poroża różnych zwierząt. Po oprowadzeniu mieliśmy okazje zakupić sobie różne pamiątki.
Na godz. 11.00 byliśmy umówieni w Taciszowie, odległego ok. 3 km od Pławniowic, w frabryce dzwonów. Czekała na nas p. Felsztyńska, żona producenta dzwonów. Bardzo dokładnie omówiła nam proces powstawania dzwonów. Jednocześnie pokazywała na konkretnych przykładach jak to wszystko przebiega. Zafascynowała nas przede wszystkim prostota zakładu, komponentów form i składników dzwonu, jak również cały jego proces powstawania. Na koniec wizyty w Taciszowie mieliśmy szczęście zobaczyć nasz dzwon "Maryja" który niedługo będzie nam służył w kościele w Lichyni. Po otrzymaniu pamiątkowych folderów udaliśmy się do Toszka.
Tutaj pani przewodnik opowiadała nam również o historii zamku i samych właścicielach. Z zamkiem w Toszku wiążą się dwa ciekawe opowiadania o "białej damie" i "złotej kaczce". Po zwiedzeniu wieży zamkowej, z której roztaczały się piękne widoki na całe okolice udaliśmy się na posiłek do zamkowej kawiarenki.
W drodze powrotnej do parafii obejżeliśmy zniszczony po wichurze park byłego Uniwersytetu Ludowego w Błotnicy Strzeleckiej.
Około godz. 15.30 byliśmy już w domu. Dzięki Bogu wrócliśmy cali, zdrowi i radośni przy pięknej pogodzie.

9 listopada do Zalesia Śląskiego i Lichyni przybył św. Marcin, postać która jest bardzo znana dorosłym i dzieciom. Wzór do naśladowania w uczynkach miłosierdzia wobec ciała i duszy, o których wspominał Ks. Proboszcz w ramach kazania po spotkaniu ze św. Marcinem.
To św. Marcin oddał żebrakowi proszącemu o jałmużnę u bram miasta Amiens połowę swej opończy. Następnej nocy ukazał mu się Chrystus odziany w ten płaszcz i mówiący do aniołów: "To Marcin okrył mnie swoim płaszczem". Pod wpływem tego wydarzenia przyjął chrzest i opuścił wojsko, uważając, że wojowanie kłóci się z zasadami wiary. Miał wtedy 18 lat.

Dziś byliśmy tego świadkami po raz kolejny. Inscenizacja miała miejsce pod klubem DFK w Zalesiu Śl a także w Lichyni na placu mieszczącym się za kościołem.

28. września br. w naszej parafii obchodziliśmy uroczyste podziękowanie za tegoroczne plony. Uroczystość rozpoczęła się na ul. Kościuszki u rodziny Ciupka.
Po poświęceniu korony żniwnej procesją udaliśmy się do kościoła gdzie odbyła się uroczysta Msza św. w intencji wszystkich rolników.

15 sierpnia br. w uroczystość Wniebowzięcia NMP w godzinach porannych, przed pierwszą Mszą św. nawiedziła naszą parafię burza, na którą złożył się ulewny deszcz, drobnoziarnisty grad, silny wiatr oraz gwaltowne wyładowania atmosferyczne.
Bogu dzięki nikt z naszej parafii dotkliwie nie ucierpiał. Powtórzyło się to w godzinach wieczornych - było podobnie. Zagrażające kościołowi i jego ogrodzeniu spróchiałe i suche drzewa zostały w przeddzień usunięte.

Mieszkańcy okolicznych parafii: Klucz, Jaryszów, Kotulin i Centawa (szczególnie wioski: Zimna Wódka, Sieroniowice, Balcarzowice, Kotulin Skały i Błotnica Strzelecka) nie mieli tyle szczęścia.

"Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie". Dlatego też w naszej parafii - 24 sierpnia, w niedzielę - kolekta przeznaczona będzie na potrzeby poszkodowanych sąsiadów. Zbiórką pieniędzy w kościele, ich przeliczeniem i bezpośrednim przekazaniem potrzebującym zajmą się przedstawiciele rad sołeckich Zalesia Śląskiego i Lichyni.

Od wichury, powodzi, gradu i ognia - wybaw nas Panie!

Już tradycyjnie, jak co roku, w ostatnia niedziekę lipca wyruszyliśmy na pieszą pielgrzymkę na Górę św. Anny. Pielgrzymkę rozpoczęliśmy o godz. 6.45 w kościele parafialnym w Zalesiu Śl. Prowadził nas nasz neoprezbiter ks. Łukasz Szablicki. Od Zalesia towarzyszył nam również Krystian Pawełczyk, który jak za dawnych lat przygrywał pontnikom na gitarze.
W Lichyni dołączyli do nas pozostali parafianie oraz orkiestra, która dodawała werwy.
Do celu dotarliśmy około godz. 9.00. Tam zostaliśmy przywitani przez franciszkanów.
Po sumie odpustowej do domu wyruszyliśmy już trochę zmęczeni, ale wytrwali. W Lichyni czekał na nas z zimną święconą wodą ks. Proboszcz, który po krótkim nabożeństwie wyruszył z nami już w stronę Zalesia Śląskiego.

Do następnej pielgrzymki już za rok!

Na początku czerwca zakończyliśmy generalny remont i renowację elewacji zewnętrznej domu parafialnego (plebanii) w Zalesiu Śląskim. Liczy sobie około 200 lat. Zbudowana z kamienia i częściowo z cegły.
Stary i zmurszały tynk plebanii został usunięty i uzupełniony, całość budynku została osiatkowana i na nowo otynkowana, a tzw. przybudówka ocieplona. Dach na szczytach został wydłużony co zabiezpieczy je przed deszczem, zaś lamperia zoki (zokiel) zabezpieczony specjalnym kamykiem.
Do malowania użyto "ciepłych" kolorów nawiązując do wcześniej wyremontowanego kościoła i kaplicy.

Dnia 5 czerwca br. w skład Służby Liturgicznej Ołtarza w Zalesiu Śląskim zostały przyjęte trzy minitstranki i dwóch ministrantów z 3 klasy SP oraz trzy marianki.

Zaś 6 czerwca br. w Lichynii zostało mianowanych dwóch ministrantów, jedna ministrantka oraz dwie marianki.

Gratulujemy im, życząc długiej, radosnej i owocnej służby.

W sobotę 31 maja wraz z dziećmi I-wszo komunijnymi przeżyliśmy kolejną -
tradycyjną już pielgrzymkę, do miejsca narodzin naszych patronów: św. Jacka,
bł. Bronisławy i bł. Czesława w Kamieniu Śląskim.

22 maja br. w naszej parafii obchodzono uroczystość Bożego Ciała. Już od wczesnych godzin porannych parafianie mieszkający przy ulicach, którymi co roku podąża procesja wraz z Przenajświętszym Sakramanetem, układali kwietne chodniki oraz przygotowywali piękne i robiące wrażenie ołtarze.
Mieszkańcy zadbali również o przystrojenie obejścia kościoła a także o przyozdobienie swoich domostw.
Zwyczaj ten jest pielęgnowany w Zalesiu Śląskim już od dawnych lat i nie wiele miejscowości może się tym zwyczajem pochwalić.
Pod koniec Mszy św. ks. Proboszcz Teodor Smiatek poprosił naszego parafianina ks. Adriana Adamika o to aby opowiedział o zwyczajach Bożego Ciała, które panują w Teksasie w USA, gdzie aktualnie przebywa ks. Adrian.
W uroczystościach brał także udział neoprezbiter ks. Łukasz Szablicki.

Zachęcamy do zobaczenia fotoreportażu z tej uroczystości.

13 maja zakończyliśmy remont i renowację przykościelnego krzyża. Firma konserwatora zabytków, p. Ireneusza Śmiechowskiego z Nysy, dobrze wykonała swoją pracę.

Odnowiony krzyż wspaniale wkomponował się w odnowioną elewację kościoła. Z pewnością raduje Boskie i ludzkie serca.
"Stanę pod przyżem, bo krzyż moja wiara, moja nadzieja, miłość i ofiara."

Dwa ważne dni w życiu ks. Łukasza i naszej wspólnoty parafialnej miały miejsce 10 i 11 maja 2008 r. W sobotę 10 maja w Katedrze Opolskiej ks. Łukasz Szablicki przyjął święcenia prezbiteratu z rąk Księdza Arcybiskupa Alfonsa Nossola.
W Kurii Biskupiej otrzymał dekret kierujący Go do pracy duszpasterskiej w parafii pw. Bożego Miłosierdzia w Prudniku.
Dzień później, w niedzielę 11 maja w naszej parafii odbyła się uroczystość prymicjna ks. Łukasza, który pochodzi z Lichynii. To tutaj przez kilkanaście lat był członkiem Liturgicznej Służby Ołtarza jako ministrant. Główna uroczystość odbyła się właśnie tam, w kościele filialnym pw. św. Józefa.
Uroczystość rozpoczęła się w domu prymicjanta. Tam otrzymał błogosławieństwo swoich rodziców. Następnie procesją do kościoła udali się wszyscy zgromadzeni parafianie.
Msza św. rozpoczęła się o godz. 11.00. Ks. Piotr Wojtala podczas głoszonego Słowa Bożego skierował wiele wskazówek i porad ks. Łukaszowi.
Po Mszy św. prymicjant wyraził swoje słowa wdzięczności za włożony trud i wychowanie swoim rodzicom oraz wszystkim, którzy towarzyszyli mu podczas drogi do stanu kapłaństwa, a w szczególności kapłanom, którzy dawali mu przykład w dążeniu do wybranego przez siebie celu.
Wśród obecnych na Mszy św. był także burmistrz Hubert Kurzał, który złożył swoje życzenia. Nie zabrakło także takich osób jak byłego proboszcza naszej parafii ks. Czesława Gac, a także dwóch wyświęconych księży - ks. Eryka Koppa (SVD), który swięcenia kapłańskie przyjął w 1992 roku oraz ks. Adrian Adamik, który wyświęcony został w 1994 roku.
Po uroczystej Mszy św. udano się do sali w OSP Lichynia, gdzie odbyło się wspaniale przygotowane przyjęcie.

O godz. 15.00 w kościele parafialnym w Zalesiu Śląskim odbyło się nabożeństwo majowe, po którym ks. Łukasz udzielił wszystkim zebranym parafianom indywidualnego błogosławieństwa. Przejazd tam i z powrotem odbył się nietypowo, bo konną bryczką.

Wszystko zostało świetnie zorganizowane, zarówno pod względem kulinarnym jak i artystycznym. Przyczyniły się do tego wszystkie grupy wiekowe: dorośli, młodzież i dzieci, a szczególnie nasze parafianki z Lichynii.
Ogólnie zaangażowała się cała społeczność parafialna. Trudno nawet wymienić wszystkich, dzięki którym uroczystość ta wypadła tak pięknie.
Jednak każdy kto był obecny wie i sam potrafi dostrzec, jak wiele wysiłku i trudu włożyli w to parafianie.
Nad całością czuwał ks. Proboszcz Teodor Smiatek, za co jesteśmy Mu bardzo wdzięczni.
My składamy ks. Łukaszowi życzenia wielu łask Bożych, wytrwałości, cierpliwości i życzliwych ludzi na swej drodze.

24 listopada 2007 r. mieliśmy okazję przeżyć kolejną - pozytywnie wpływającą na rozwój ducha, intelektu i ciała - pielgrzymkę. Brały w niej udział 53 osoby: marianki, ministranci, lektorki i ksiądz.

Wyruszyliśmy o godz. 9.00 z pod plebanii. Autostradą a poźniej przez Niemodlin dotarliśmy do Nysy. Rozpoczęliśmy od modlitwy i zwiedzania kościoła pw. św. Elżbiety Węgierskiej, w którym posługę duszpasterską pełnią Ojcowie Franciszkanie.
Kościół - jak opowiadał nam jeden z franciszkanów - jest stylu neoromańskiego. Niezwykle piękny, bogato wyposażony, zbudowany z wielkim rozmachem. Od kościoła przeszliśmy na mały wodospad z ogromnymi wirami rzeki Nysy Kłodzkiej.

Następnie autokarem udaliśmy się do najważniejszego punktu naszej pielgrzymki - do Katedry Nyskiej pw. św. Jakuba Apostoła i św. Agnieszki. Tam - w jednej z kaplic bocznych - spoczywają doczesne szczątki błogosławionej Marii Merkert, zwaną też "Śląską Samarytanką", "Matką wszystkich" lub "Matką ubogich". Żyła w latach 1817-1872 w Nysie. Po ogólnym zapoznaniu się z jej życiem i działalnością, po modlitwie i ucałowaniu relikwii Błogosławionej zwiedzaliśmy katedrę. W niej 25.10.1992 r. przyjąłem z rąk ks. bpa Alfonsa Nossola święcenia diakonatu. Po zapoznaniu się z wnętrzem katedry wyszliśmy, by podziwiać i poznawać ją na zewnątrz wraz z stojącą tuż obok, wiecznie niedokończoną, chylącą się wieżą.

Później udaliśmy się pod budynki byłego pałacu biskupów oraz kościół Wniebowzięcia NMP. Z tego względu, że czekały już na nas siostry Elżbietanki czas oprowadzania ograniczyliśmy do minimum i rozpoczęliśmy wizyte w pięknym klasztorze sióstr, których założycielką była właśnie błogosławiona Maria Merkert. Przyjęto nas bardzo serdecznie. Jedna z sióstr przełożonych zaprowadziła nas do pięknej klasztornej kaplicy i rozpoczęła ciekawą prelekcję na temat błogosławionej założycielki. Jednocześnie oglądaliśmy przeźrocza i słuchaliśmy nastrojowych melodii. Po katechezie siostra zabrała nas do muzeum klasztornego, gdzie mogliśmy także nabyć rożne pamiątki, a później zaprowadziła nas do jadalni gdzie czekały na nas gorąca herbatka i barszcz. Jedliśmy to co każdy miał ze sobą. Po pożegnaniu z siostrami poszliśmy w kierunku byłego seminarium duchownego. Po drodze zatrzymaliśmy się przy kościółku Matki Bożej gdzie kiedyś przed i po polowaniu myśliwi odprawiali nabożeństwa błagalno-dziękczynne.

W kościele seminaryjnym pw. św. Piotra i Pawła czekał już na nas ksiądz Wikary. Bardzo barwnie opowiadał nam o tym kościele, stylu barokowego. Niewątpliwie jest to "perełka diecezji". Spędziłem w nim na modlitwie 5 i pół roku jako kandydat do kapłaństwa. Dzisiaj seminarium jest w Opolu. Po modlitwie i zwiedzaniu kościoła udaliśmy się w kierunku autobusu podziwiając po drodze obiekty byłego seminarium od zewnątrz. Dalej - podjechaliśmy pod "nyskie forty". Chodzi o bunkry z czasów II Wojny Światowej. Tutaj było wiele różnych, czasem mrożących krew w żyłach niespodzianek, o których wolę nie pisać. Jednak wszyscy - po zwiedzeniu fortów, a zwłaszcza jednego z dostępnych jeszcze bunkrów - szczęśliwie wróciliśmy do autokaru. Ostatnim punktem pielgrzymki było obejrzenie sztucznego jeziora nyskiego, który pełni funkcję zbiornika przeciwpowodziowego. Podziwialiśmy ogromną - regulowaną tamę, niebezpieczne wiry i z trwogą wspominaliśmy trzy zatopione przy budowie zbiornika parafie. Do naszej parafii wracaliśmy przez Białą Prudnicką, Krapkowice i Górę św. Anny. Było naprawdę wspaniale. W domu byliśmy ok. godz. 17.00.

Wdzięczni Bogu i błogosławionej Marii Merkert za wszystkie łaski - ks. Proboszcz i młodzi parafianie.

Tuż po godz. 16.30 do Zalesia Śląskiego przybył św. Marcin, postać która jest bardzo znana dorosłym i dzieciom. Wzór do naśladowania w uczynkach miłosierdzia wobec ciała.
To św. Marcin oddał żebrakowi proszącemu o jałmużnę u bram miasta Amiens połowę swej opończy. Następnej nocy ukazał mu się Chrystus odziany w ten płaszcz i mówiący do aniołów: "To Marcin okrył mnie swoim płaszczem". Pod wpływem tego wydarzenia przyjął chrzest i opuścił wojsko, uważając, że wojowanie kłóci się z zasadami wiary. Miał wtedy 18 lat.

Dziś byliśmy tego świadkami po raz kolejny. Inscenizacja miała miejsce pod klubem DFK w Zalesiu Śl. Następnie w korowodzie uczestnicy spotkania przeszli do kościoła by tam wysłuchać Ewangelii oraz księdza proboszcza, który tłumaczył dzieciom i dorosłym na czym polega realizacja uczynków miłosierdzia wobec ciała w codziennym życiu.

W ostatnich dniach uczniowie przedszkola i szkoły podstawowej w Zalesiu Śląskim i Lichynii przeżyli katechezę w terenie. Tematem katechezy było: "Poznajemy naszą parafię". Pomysłodawcą i realizatorem nietypowej katechezy był ks. Proboszcz. Skorzystaliśmy z samochodu terenowego rodziny Smiatek z Jemielnicy.
Dzieci i młodzież przeżyły to niezwykle radośnie i pobożnie. Poszerzyły przy okazji swoją wiedzę na temat naszej parafii, która położona jest na terenie parku krajobrazowego. Przekonaliśmy się, że tak naprawdę nie trzeba wyjeżdżać gdzieś daleko, by cieszyć się pięknem stworzenia. Wystarczy rozejrzeć się wokół siebie, pozostać i dziękować za to Panu Bogu.

Zapraszamy do zobaczenia zdjęć wykonanych w noc na cmentarzu parafialnym w Zalesiu Śląskim w uroczystość Wszystkich Świętych.

Kaplica przedpogrzebowa w Zalesiu Śląskim jest już po generalnym remoncie i renowacji.

17 października 2007 r. zakończyliśmy remont i renowację kaplicy przedpogrzebowej. Jest to kolejny owoc wspólnej życzliwości ks. Proboszcza i parafian wobec Pana Boga i Kościoła. Głównych prac podjęła się firma p. Marka Izbickiego.
Remont i renowacja objęły: odtworzenie krzyża na szczycie kaplicy, położenie nowej papy termozgrzewalnej, wymiana rynien, czyszczenie, uzupełnianie i malowanie elewacji zewnętrznej - w kolorach kościoła, zabezpieczenie impregnatem cegły, kamienia i betonowych ozdób, zrobienie otworów wentylacyjnych dla agregatu chłodniczego znajdującego się w grobowcu, pochowanie przewodów elektrycznych pod tynk, elewację wewnętrzną, wypłytkowanie kaplicy, wymianę przełączników elektrycznych i wiele innych prac.
Za każdy przejaw życzliwości w realizacji tego przedsięwzięcia - serdeczne Bóg zapłać.

W celach edukacyjnych w niedawno wyremontowanej i odnowionej sali katechetycznej została wykonana nowa mapa Ziemi Świętej z czasów Jezusa Chrystusa. Na prośbę ks. Proboszcza, tego szlachetnego przedsięwzięcia podjęła się p. Teresa Tiszbierek z Zalesia Śląskiego.
Składamy jej za to wyrazy wdzięczności. Mapa została wykonana na ścianie specjlalną techniką. O szczegóły można pytać naszą artystkę.

30 września na ul. Kościuszki spod domu tegorocznych starostów dożynkowych - państwa Koppa - parafianie wyruszyli procesją w stronę kościoła by tam na Mszy św. wspólnie dziękować Bogu za tegoroczne plony.
O godz. 14.00 odbyły się nieszpory niedzielne, po których na ul. św. Jadwigi mieszkańcy zgromadzili się by tam pod ustawionymi namiotami świętować wraz z przybyłymi goścmi.
Miłej atmosferze w znaczny sposób dopisała także piękna pogoda.

23 września w kościele filialnym w Lichynii odbyło się uroczyste poświęcenie nowego dzwonu.

fot. J. Duda

Przedmiot, który będzie tematem dzisiejszego kazania wg definicji jest "instrumentem dźwiękowym z grupy idiofonów, przeważnie o kielichowatym kształcie, wprowadzonym do użytku kościelnego za papieża Sabiniusza". Tyle definicja czysto podręcznikowa... .
A... . w rzeczywistości przedmiot ten pełni ważną, a wręcz bardzo ważną rolę i ma ścisły związek z życiem ludu Bożego:
- zwołuje lud na sprawowanie czynności liturgicznych;
- przypomina ważne wydarzenia, które przejmują radością lub bólem;
Tak... . Dobrze wam się wydaje...
Moi drodzy, tym przedmiotem jest DZWON!!!

Iskrą, która przyczyniła się do powstania tego rozważania jest bardzo istotny i doniosły fakt w życiu całej naszej parafii. Oto dziś w Lichynii podczas Mszy Świętej o godz. 900 uroczyście zostanie/został poświęcony nasz nowy dzwon. To nie jest tylko znaczące przeżycie dla mieszkańców Lichynii, ale to bardzo doniosłe zdarzenie dla całej naszej parafii, ponieważ poświęcenie nowego dzwonu to nie jest jakiś codzienny, zwyczajny moment. Poświęcenie nowego dzwonu odbywa się rzadko, więc jest to naprawdę niezwykłe przeżycie dla całej naszej wspólnoty parafialnej.

Nie sposób opisać cały proces powstawania dzwonu. Myliłby się jednak ten, kto myśli, iż wylewa się mosiądz do formy i dzwon gotowy. Wręcz przeciwnie, jest to długi i pracochłonny proces wymagający poświęcenia i skupienia. Aby powstał dzwon potrzeba średnio ok. 10 miesięcy, w zależności od jego wielkości. - Tajemnica dźwięku dzwonów spoczywa w kształcie ich "żebra". Ton podstawowy określa mistrz - ludwisarz już w formie dzwonu. Dokładnie wykreślone wg kanonów sztuki "żebro"przenosi się na metalowy szablon. Z jego pomocą lepi się z gliny formę odlewniczą. Podczas odlewu dzwonu płynny spiż rozgrzany do 1200 stopni C wpływa do formy i tak rodzi się dzwon. Zalane formy muszą przynajmniej 72 godziny pozostać w dole odlewniczym. Po wystygnięciu, odkopaniu i oczyszczeniu dzwonu sprawdzana jest tonacja. W przypadku zagubienia tonu wnętrze jest odpowiednio szlifowane. Ostatnim etapem produkcji jest założenie wieszaka i serca. Wieszaki o długości obliczonej ściśle według proporcji konstrukcyjnych wykonuje się ze stali twardej. Serca odlewane są ze stali miękkiej.

Nasycanie instrumentu właściwościami sakralnymi następuje podczas obrzędu błogosławieństwa stanowiącego wprowadzenie dzwonu do przestrzeni. Od XIII wieku błogosławieństwu towarzyszyło nadawanie imienia, potocznie zwane chrztem dzwonu. Obrzęd ma na celu odróżnienie dzwonów poświęconych od niepoświęconych, oddanie instrumentu pod opiekę osobie świętej i podkreślenie, iż dzwon nie wzywa głosem własnym ale głosem świętego, którego imię nosi.

Dzwony mają służyć chwale Bożej, są przypomnieniem o obowiązku dawania świadectwa prawdom wiary w życiu codziennym. Obrzęd błogosławieństwa polega na pokropieniu a następnie okadzeniu dzwonu. Po odmówieniu modlitw połączonych z nadaniem imienia uderza się w nowo poświęcony dzwon.

Dzwon jest przedmiotem niosącym za sobą głęboką symbolikę. Dzwon to dźwięk, muzyka, harmonia, wolność, radość ale również wezwanie, alarm, trwoga, odstraszenie, egzorcyzm. Chrześcijaństwo w głosie dzwonów upatruje głos Boży, który wyraża radość i smutek, dziękczynienie i prośbę, wzywa do jedności i manifestuje misterium Chrystusa. Ich daleko rozlegający się, uroczysty dźwięk wywołujący podniosły nastrój zdaje się mówić "Tu jest obecny Pan ...". Kościół mocą poświęcenia podniósł rangę dzwonów, ich dźwięk udziela pewnego rodzaju błogosławieństwa będąc przede wszystkim wspomnianym powyżej podkreśleniem punktów rytuału, wezwaniem do modlitwy i posłuszeństwa, narzędziem obwieszczania świąt i ważnych wydarzeń.

Dźwięk dzwonu, wywołuje podniosły nastrój. Wyznacza również granice w sensie czasoprzestrzennym, ze względu na czas i zasięg rozbrzmiewania głosu. Dzwony oznajmiając rozpoczęcie uroczystości kościelnej i przypominają o konieczności zaprzestania wykonywania niektórych czynności. Instrument ten ma również znaczenie mistyczne upatrywane w zawieszeniu między niebem a ziemią.

W przeszłości dzwony służyły jako amulety a nawet narzędzia egzorcystów, miały także znaczenie wróżebne - uderzanie w dzwon bez określonej przyczyny uważano za zły omen. O ich dużej roli świadczy obecność w porzekadłach ludowych: "Dzwon do kościoła wszystkich zwoływa a sam w kościele nigdy nie bywa", "wielki dzwon", "ostatni dzwonek".
Dźwięk dzwonu słyszany obecnie coraz rzadziej, nie wywołuje takich emocji jakie powodował w przeszłości, być może dlatego że jest jednym z wielu dźwięków dostarczanych nam przez otaczający na świat. Jego znaczenie ulega stopniowej dewaluacji a w konsekwencji powolnemu zapomnieniu. Nie pamiętamy albo po prostu nie znamy głębokiej symboliki tego instrumentu zakorzenionej w religii i obrzędach.

Te dzisiejsze doniosłe przeżycie zwraca nam uwagę na bardzo ważny fakt. Podobnie jak ten piękny instrument muzyczny, który kryje w sobie aż 50 różnych tonów, a wyzwaniem dla ludwisarza jest to, aby w zestawie dzwonów było słychać tę samą harmonię, którą daje dźwięk dzwonu pojedynczego, tak podobnie my, cała nasza parafia, diecezja, jesteśmy takim zestawem dzwonów umieszczonych na dzwonnicy Kościoła Bożego. Każdy z nas należących do mniejszej wspólnoty jest takim pojedynczym "dzwonem" w tym całym bogactwie "dzwonów" Kościoła Powszechnego. Bardzo ważnym jest, podobnie jak w zestawie dzwonów, aby ta różnorodność owocowała piękną harmonią. Nie chodzi tutaj o to, aby każdy człowiek był taki sam, odlany jak gdyby według jednej formy; chodzi o to abyśmy my wszyscy, mimo iż różnorodni i każdy jeden inny od drugiego, jedyny i niepowtarzalny; abyśmy my byli takim pięknym, niebiańsko brzmiącym zestawem "ludzi - dzwonów", którzy będziemy tworzyć tą cudowną harmonię

AMEN

Uroczyste poświęcenie nowego dzwonu w kościele filialnym w Lichynii odbędzie się 23 września 2007 r. o godz. 9.00.

"Pan dał - Pan wziął - niech Imię Pańskie będzie pochwalone"
Ciężko powtarzać za biblijnym Hiobem te słowa - w takiej chwili jak ta…

"Pan dał - Pan wziął" - ciężko je powtarzać, bo w tych prostych, surowych słowach zawarte jest przecież całe, tak krótkie życie, takiego młodego człowieka.
Ale ten Hiob, który jak o tym czytamy w Biblii - w jednej chwili stracił wszystkie swoje dzieci, stracił cały swój dobytek, zachorował na trąd - powiedział też inne słowa.
Powiedział słowa nie tak surowe, nie tak twarde - nie tak ciężkie - powiedział:
"Wierzę, że mój Odkupiciel żyje;
- wierzę , że w dniu ostatecznym ja powstanę z ziemi;
- wierzę, że w ciele moim ujrzę Boga, zbawiciela mojego".

Kochani w Chrystusie!
Tak byśmy chcieli, żeby dało się cofnąć czas, żeby wskazówki zegara cofnęły się do piątku przed godziną 8 wieczorem…
Żeby ktoś może krzyknął: "uważajcie, nie jedzcie, zostawcie…a jak już to - to zapnijcie pasy!"
A wszystko to po to, by anioł śmierci nie spotkał jeszcze Marka…
- wszystko po to, by anioł cierpienia ominął Dawida;
- wszystko po to, by anioł cierpienia ominął nas wszystkich…

Ale patrząc na tę trumnę wiemy, że jest to bezcelowe, bezowocne, że jest to już bezużyteczne.

A bijąc się takimi myślami nie cofniemy czasu, nie przywrócimy nikomu życia - a tylko większy zadamy sobie i większy zadamy ból innym.
Zadamy ból bezużyteczny i bezcelowy!

Zadamy ból bezużyteczny i bezcelowy - bo wszyscy to wiemy, choć nie zawsze o tym myślimy, że śmierć to sprawa, która dotknie każdego - która dotkanie każdego z nas.
Śmierć to te drzwi, które każdy musi przejść - przejść i otworzyć samemu.

"Stary umrzeć musi – młody umrzeć może" - to mądrość starego przysłowia

"Młody może" - boleśnie teraz tego doświadczamy. Za 3 tygodnie Marek miał mieć dopiero 17 lat.

Kochani w Chrystusie!
Jesteśmy przy trumnie, ale jesteśmy w kościele - jesteśmy w Domu Bożym - jesteśmy tu, gdzie codziennie na tym ołtarzu umiera i zmartwychwstaje Jezus.

Dziś przychodzimy tu z bólem, ale przychodzimy też z nadzieją
- z bólem - bo wyrwany został z naszego życia Ktoś z nas - wyrwany został nagle, bez zapowiedzi;
- zdmuchnięty został jak płomień świecy, która dopiero co zaczynała się rozpalać
- ścięty został jak kwiat, który dopiero co zaczynał rozwijać swoje pąki.

Marek był pełen marzeń, pragnień, planów…
W czwartek rozmawiałem z nim jeszcze przez telefon.
Po tych wakacjach bogatszy o nowe doświadczenia miał swoje plany, miał swoje marzenia, które zaczynał realizować.
Kolejny szkolny rok, zaoszczędzone pieniądze na prawo jazdy…
Plany miał on sam, a my sami też wiązaliśmy z nim każdy jakieś swoje nadzieje - bo był częścią naszego świata, był częścią naszego życia. Taką normalną, stałą, codzienną.
Ale teraz nagle go zabrakło - i stąd ten ból - boli. Nagła pustka boli najbardziej.

I przychodzimy z tym bólem, ale i z nadzieją - to do kościoła.
Z nadzieją, że to młode życie - tu na ziemi ścięte - tam u Boga rozkwitnie, tam u Boga potoczy się dalej.
Że te plany, marzenia, pragnienia - takie jakie miał - młode, świeże, młodzieńcze - choć ich nie zrealizował tu po swojemu - to je zrealizuje tam - zrealizuje je u Boga i z Bogiem - zrealizuje je już doskonale, w pełni i do końca.

"Życie wieczne"
W takich chwilach - całkiem inaczej brzmią te słowa.
Brzmią na poważnie, na serio - i to jest nasza nadzieja!

Wśród Indian Otomies, wśród których pracowałem w Meksyku, był taki zwyczaj. Nazywał się on "novenario" - od nueve - czyli 9.

Gdy ktoś tam umierał, odchodził z tego świata - z racji na klimat zazwyczaj grzebano go w tym samym dniu, albo zaraz w następnym.
Ale od dnia śmierci - przez 9 dni w domu zmarłego gromadzono się na modlitwie.
A w dziewiątym dniu - wszyscy udawali się na cmentarz, na grób tej zmarłej osoby i tam składano kwiaty, kadzidło i krzyż. Kwiaty symbolizowały życie, kadzidło modlitwy, a krzyż mękę i zmartwychwstanie.

Ale cały ten zwyczaj miał uprzytomnić jedno - tak jak człowiek przez 9 miesięcy przebywa w łonie matki i potem rodzi się na ten świat, tak też niejako przez te 9 dni zmarły przebywa w łonie ziemi, by rodzić się do życia wiecznego - do wieczności.

Bo moi kochani - nas nie czeka pustka, nie czeka nas nicość. Końcem wszystkiego nie jest sama tylko śmierć.
Na Marka i na nas - czeka zmartwychwstały Jezus!

Choć teraz niejako życie doprowadziło nas na Golgotę - doprowadziło nas pod krzyż – to wiara z nadzieją karzą nam iść dalej.
Idźmy z wiarą dalej niż ten Wielki Piątek.
Idźmy z nadzieją do Niedzieli Zmartwychwstania.

A oddając Bogu to młode życie - podziękujmy Bogu za to, że mogliśmy przez 16 lat mieć Marka pośród nas.
Podziękujmy za jego humor, za jego radość, za jego optymizm.
Podziękujmy za jego psikusy i za taką jego zwyczajną grzeczność i dobroć.

I pamiętajmy - On nie był naszą własnością, On tu był tylko przejściowo - tak samo jak my.

Bo moi drodzy!
Życie dostajemy w darze - nie na własność. A drugi człowiek, to też dar - dar dla nas.
I rację miał poeta - śp. Ks. Jan Twardowski, gdy powiedział: "spieszmy się kochać ludzi, bo szybko odchodzą"

- szybko odchodzą - nieraz dla nas za szybko…

"Wierzę, że mój Odkupiciel żyje;
wierzę, że w dniu ostatecznym ja powstanę z ziemi!!!"

Te słowa Hioba, to słowa modlitwy. Ale to słowa człowieka świadomego, że jest śmiertelny i umrze - ale też słowa modlitwy człowieka głęboko wierzącego - człowieka wierzącego w Boga - wierzącego w życie wieczne.

Moi Kochani!!!
Jesteśmy tu w kościele - w Domu Bożym.
To tu w tym miejscu - przez chrzest rozpoczęło się Boże życie wielu z nas - także i życie Marka jako Dziecka Bożego. Tu rozpoczęło się życie, które trwa dłużej niż te krótkie prawie 17 lat. To życie trwa wiecznie!

Jesteśmy w kościele - tu w tym Domu Bożym, gdzie po raz pierwszy wielu z nas - również i Marek - przyjęło Komunię Świętą - chleb z nieba, pokarm aniołów. Pokarm, który jest zadatkiem na życie wieczne. Na życie, które nie kończy się wraz z ustaniem bicia serca, które nie kończy się ze złożeniem ciała do grobu.
Nie smućmy się więc jak wszyscy ci, którzy nie mają nadziei. - My mamy nadzieję!!!
Jeśli bowiem wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, to również ci, którzy umarli w Jezusie - żyć będą na wieki.

I oddając dziś Marka Panu Bogu - prośmy - pokornie i z nadzieją, by w tym Bożym życiu, które przez chrzest się w Nim rozpoczęło, które przez spowiedź i komunię świętą się w Nim umacniało - by uczestniczył w nim w całej pełni i na wieki!
By Marek w pełni cieszył się radością nieba! I oto się módlmy.

A my sami, my - którzy pozostajemy tu jeszcze na tym świecie - którzy wędrujemy jeszcze po tej ziemi - zadbajmy o samych siebie - zadbajmy o siebie nawzajem - byśmy wszyscy razem - kiedyś - mogli się spotkać z Markiem i Jezusem Zmartwychwstałym w niebie.

Co daj nam Panie Boże...

O. Eryk Kopa SVD

Składamy serdeczne podziękowania O. Erykowi za nadesłane Słowo Boże wygłoszone na pogrzebie śp. Marka Kopa, 12 września 2007 r.

Parafianie z Lichynii wraz z proboszczem wspólnie wymienili w tamtejszym kościele wewnętrzne oświetlenie. Nowe lampiony pięknie wypełniły wnętrzne kościoła. Całość prezentuje się bardzo ładnie a my zapraszamy do fotoreportażu.

fot. Jolanta Duda

Po kilku miesiącach solidnego remontu przez naszych parafian, Dom Katechetyczny stojący w plebanijnym ogrodzie został 15 sierpnia 2007 r. poświęcony i oddany do użytku.

Po Mszy św., która odbyła się o godz. 10.30 parafianie przeszli procesją na teren plebanii by tam uczestniczyć w krótkiej modlitwie a następnie być świadkami poświęcenia przez proboszcza parafii ks. Teodora Domu Katechetycznego.

Odrestaurowana została przedewszystkim piękna sala konferencyjna, która pomieścić może 100 osób a także pozostałe przylegąjące do budynku mniejsze pomieszczenia gospodarcze.
Solidnie odnowiona została także zewnętrzna część budynku.

Ciekawostką, która znajduje się na plebanijnym ogrodzie jest pywnica, która pozostała po dawnym spichlerzu.

Wszystko prezentuje się pięknie. Zapraszamy do fotoreportażu.

Jak co roku w ostatnią niedzielę lipca nasi parafianie wyruszają pielgrzymim szlakiem w stronę Góry św. Anny.
Wyruszyliśmy o godz. 6.45 prowadzeni przez naszego młodego kleryka ks. Łukasza Szablickiego. W tym roku było nas więcej niż w roku ubiegłym. Szli jak zwykle i młodzi i starsi parafianie. Wszyscy dzielnie dotarliśmy na miejsce ok godz. 9.00.
Zbiórka ustalona była na 45 minut po sumie odpustowej. Mimo iż wracało nas mniej to było nadal wesoło. Wszystkim przygrywała jak co roku orkiestra, której zawdzięczamy nadawany rytm.
W Lichynii chłodzącą wodą święconą przywitał nas ks. proboszcz Teodor Smiatek. Po krótkim wspólnym nabożeństwie zalesianie wraz z proboszczem udali się w stronę Zalesia Śl.

Z Bożą pomocą szczęśliwie zakończyliśmy remont i renowację zewnętrznej elewacji naszego parafialnego kościoła. Bóg zapłać za modlitwę i każdą ofiarę na ten szlachetny cel.

Dzięki uprzejmości księdza proboszcza i trwającemu remontowi kościoła, trafiła się możliwość wykonania z niewątpliwie najwyższego punktu w najbliższej okolicy - naszej wieży kościelnej - panoramy otaczającej naszą miejscowość.

Przedstawiamy fotografie z przebiegu remontu kościoła parafialnego w Zalesiu Śląskim.

19 czerwca 2007r. w parafii pw. św. Marii Magdaleny w Zawiszycach (dekanat Głubczyce) odbył się zjazd kursowy księży - rocznika święceń 1993. Do tego kursu należy nasz ks. Proboszcz Teodor Smiatek (na zdjęciu stojący w środku w ostatnim rzędzie).

Z tej okazji wygłosił do swoich kolegów i tamtejszych parafian kazanie na temat: "Zawierzenia swojego kapłaństwa i życia swoich parafian Najświętszemu Sercu Pana Jezusa i Niepokalanemu Sercu NMP."

Tym razem zaprosił ks. Adam Kryczka (na zdjęciu stojący w środku w pierwszym rzędzie). Zaproszenia do poszczególnych parafii kolegów księży i kolejka głoszącego Słowo Boże uzależnione są od liter alfabetu. Od "A" - zapraszjący ; od "Z" - głoszący.

Spotkanie miało bardzo radosny charakter. Jak narazie - Bogu dzięki - trzymamy się dobrze.

W poniedziałek, 11 czerwca 2007 r. , ksiądz dr Czesław Gac wraz ze swoim kolegą z roku księdzem Piotrem Kondzielą obchodził 40 lecie święceń kapłańskich.
Uroczysta dziękczynna Msza Święta została odprawiona przez jubilatów w kościele parafialnym w Opolu - Sławicach, w którym proboszczem jest ksiądz Piotr Kądziela. W uroczystości uczestniczyli księża emeryci z Domu Księży Emerytów w Opolu diakoni z WSD w Opolu, parafianie z Opola - Sławic i Zalesia Śląskiego.

Fot. M.Pociecha

24 maja br. w kościele parafialnym w Zalesiu Śląskim ks. proboszcz mianował nowych członków Służby Liturgicznej - ministrantów a także marianki. Zaś 25 maja w kościele filialnym w Lichynii.

Fot. K.Piechota

7 czerwca br. w naszej parafii obchodzono uroczystość Bożego Ciała. Od wczesnych godzin porannych parafianie mieszkający przy ulicach, którymi co roku podąża procesja wraz z Przenajświętszym Sakramanetem, układali kwietne chodniki oraz przygotowywali piękne i robiące wrażenie ołtarze.
Zwyczaj ten jest pielęgnowany w Zalesiu Śląskim już od dawnych lat i nie wiele miejscowości może się tym zwyczajem pochwalić.

Zachęcamy do zobaczenia fotoreportażu z tej uroczystości.

Fot. T.Kandziora

W sobotę 19 maja przeżyliśmy kolejną pobożną, radosną i poszerzającą więdzę pielgrzymkę. Tym razem do miejsca narodzin naszych patronów: św. Jacka, bł. Bronisławy i bł. Czesława.

Rozpoczęliśmy o godz. 10.00 w Zalesiu Śl. Przez Górę św. Anny, Gogolin i Kamionek dotarliśmy do Kamienia Śląskiego. Było nas 18. (ksiądz, 11 dzieci, 5 mam i kierowca).

Kolejno zwiedzaliśmy: pałac-sankturarium, m.in. kaplice, sale konferencyjne, jadalnie i ogród; sanatorium Sebastianeum Silesiaum, m.in. kaplicę i stajnię, baseny, saunę, solarium, brodzik, ogród sanatoryjny; budynki parafialne, m.in. kościół, grotę lurdzką, stacje drogi krzyżowej, obiekty sportowe, ogród plebanijny.

Po modlitwie nad grobem mojego wujka, byłego ks. proboszcza, prałata Hermana Piechoty i miłej rozmowie z nowym ks. proboszczem Waltrem Lenart wróciliśmy przez Poznowice, Porębę - o godz. 15.45 do domu.

Pogoda i dobry humor nie zawiodły.

13 maja br. o godz. 10.30 w kościele parafialnym w Zalesiu Śląskim odbyła się uroczystość I-wszej rocznicy Komunii św.

Fotografie udostępniła Jolanta Duda.

6 maja br. w naszej parafii odbyła się uroczystość I-wszej Komunii św.

5 maja 2007 r. nasz kleryk Łukasz Szablicki pochodzący z Lichynii przyjął w Opolu święcenia diakonatu. Jest to pierwszy stopień kapłański. W przyszłym roku ks. Łukasz przyjmie II stopień prezbitera wieńczący dotychczasową drogę do przyjęcia sakramentu kapłaństwa.
Gratulujemy mu i życzymy błogosławieństwa Bożego, zdrowia, radości, wytrwałości i wielu łask Bożych w służbie kapłańskiej.

Fotografie udostępnił ks. Łukasz Szablicki. Dziękujemy!

Fotoreportaż dostępny jest w naszej galerii zdjęć. Zapraszamy!

Niedziela - 25 marca; rozpoczęcie rekolekcji
7.00 Msza św. i nauka ogólna
9.00 Lichynia. Msza św. i nauka ogólna
10.30 Msza św. i nauka ogólna.
15.00 Lichynia. Gorzkie żale i kazanie pasyjne.

Poniedziałek - 26 marca; uroczystość Zwiastowania Pańskiego
7.00 Msza św. i nauka ogólna
9.30 Rekolekcje dla dzieci (dzień Maryi)
16.30 Lichynia. Msza św. i nauka ogólna. Nauka stanowa dla kobiet.
18.30 Msza św. i nauka ogólna. Nauka stanowa dla kobiet.

Wtorek - 27 marca
7.00 Msza św. i nauka ogólna
9.30 Rekolekcje dla dzieci ( dzień pokutny )
16.30 Lichynia. Msza św. i nauka ogólna. Nauka stanowa dla mężczyzn.
18.30 Msza św. i nauka ogólna. Nauka stanowa dla mężczyzn.

Środa - 28 marca; zakończenie rekolekcji
7.00 Msza św. i nauka ogólna
9.30 Rekolekcje dla dzieci ( dzień Eucharystii )
16.30 Lichynia. Msza św. i nauka ogólna. Nauka stanowa dla młodzieży.
18.30 Msza św. i nauka ogólna. Nauka stanowa dla młodzieży.

Rekolekcje wygłosi o. Jozafat Gohly OFM z Góry św. Anny.
W środę - na zakończenie rekolekcji - kolekta przeznaczona będzie na potrzeby Franciszkanów na Górze św. Anny.

10. marca wyruszyliśmy z pod kościoła parafialnego o godz. 9.00, w liczbie 50. pielgrzymów. Dysponowaliśmy nowym autobusem. Przez Strzelce Op. udaliśmy się prosto do najważniejszego miejsca diecezji opolskiej - kościoła katedralnego pw. Podwyższenia Krzyża Świętego.
Na miejscu byliśmy o godz. 10.00. Rozpoczęliśmy od zwiedzania katedry. Częściowo o randze i wyposażeniu katedry mówił nam ksiądz - wikariusz katedralny. Resztę z osobistych doświadczeń i z przewodnika opowiedziałem sam.
Poznaliśmy m.in. główny ołtarz, kaplicę Marki Bożej Opolskiej, miejsce spoczynku księcia Jana Dobrego, kaplice boczne i chrzcielnicę.
Po modlitwie - o godz. 11.00 - udaliśmy się na zewnątrz gdzie czekała na nas pani z Wydawnictwa św. Krzyża. Z wielkim zaangażowaniem opowiadała nam i pokazywała na konkretnych urządzeniach proces powstawania książek, folderów i plakatów - od pomysłu do jego realizacji.
Około godz. 11.40 przybyliśmy do Radia Plus gdzie czekał już na nas spiker Artur Pieczarka. Mieliśmy okazję poznać zasady funkcjonowania radia, jego wyposażenie i perspektywy rozwoju.
Na godz. 12.10 przybyliśmy do kościoła ojców franciszkanów. Tu czekał na nas przewodnik. Przedstawił nam historię kościoła, byłego zamku, który kiedyś znajdował się tuż obok. Mówił też o franciszkanach - gospodarzach tego kościoła i klasztoru. Poźniej zaprowadził nas do krypty grobowej gdzie spoczywają książęta opolscy, fundatorzy oraz duchowni.
Niestety historia nie oszczędziła nawet tego miejsca (grabieże, powodzie). Po krótkiej modlitwie przed wystawionym Przenajświętszym Sakramentem w kościele udaliśmy się pod opolski ratusz. Po zapoznaniu się z jego historią udaliśmy się do kościoła Matki Bożej i św. Wojciecha na "Gorkę". Po poznaniu jego historii i modlitwie udaliśmy się na miejsce, w którym ponad 1000 lat temu głosił ewangelię św. Wojciech. Wcześniej głosił także w Jemielnicy i Dobrodzieniu.
Po zejściu z "Górki" udaliśmy się pod kościołek św. Sebastiana, który został ufundowany przez mieszkańców Opola, jako wotum wdzięczności Bogu za ustanie zarazy w 1680 roku. Dedykowany został św. Sebastianowi jako patronowi zadżumionych.
Około 13.00 byliśmy pod Kurią Biskupią. Po zapoznaniu z jej funkcjonowaniem udaliśmy się do Domu Księży Emerytów, by tam spotkać się z byłym księdzem proboszczem naszej parafii - Adamem Igielskim.
Po miłej i sympatycznej rozmowie oraz wiekowych wspomnieniach, po gorącym podziękowaniu i zaproszeniu do naszej parafii udaliśmy się pod katedrę do autobusu.
Jednym z głównych punktów pielgrzymki było zwiedzanie Wyższego Seminarium Duchownego. Na miejscu byliśmy o godz. 13.45. Oprowadzał nas kleryk naszej parafii Łukasz Szablicki i jego kolega. Zwiedziliśmy m.in. nowoczesną kaplicę akademicką pw. św. Jadwigi Śląskiej i św. Stanisława męczennika, halę gimnastyczną, reflektorarz (jadalnię), podwórko seminaryjne, siłownię i kawiarenkę gdzie czekała na nas gorąca herbata z cukrem.
Na zakończenie mieliśmy okazję zobaczyć jeszcze piękną aulę wydziału teologicznego uniwersytetu. Akurat w tym dniu, przed naszą wizytą odbyło się tutaj wręczenie honorowego doktoratu kard. Waltrowi Kasprowi i Hansowi Potteringowi.
Po pożegnaniu z Opolem udaliśmy się drogą powrotną do naszej parafii. Jednak pielgrzymi nie chcieli jeszcze wracać, więc musiałem coś jeszcze wymyślić. I udało się. Po długim negocjowaniu z młodym portierem, wpuszczono nas na teren przepięknego, świeżo wyremnontowanego pałacu w Izbicku. Kiedyś znajdowała się tutaj Zasadnicza Szkoła Rolnicza i Technikum Hodowlane, którego jestem absolwentem.
Pielgrzymkę przeżyliśmy bardzo radośnie i pobożnie. Spotkaliśmy dużo życzyliwych nam osób - za co wyrażamy im słowa wdzięczności. Przez Górę św. Anny do naszej parafii wróciliśmy o godz. 17.15.

ks. Teodor

Kleryk naszej parafii Łukasz Szablicki - 5 maja 2007 r. - ma zamiar przyjąć święcenia diakonatu, a w niedalekiej przyszłości święcenia kapłańskie w Kościele Katolickim. Kto by wiedział o zasadniczej przeszkodzie winien o tym powiadomić ks. prob. lub bpa ordynariusza.

Otwórz | wersja do druku

W niedzielę 7. stycznia o godz. 16.00 w kościele parafialnym w Zalesiu Śląskim, dzieci z Publicznego Przedszkola w Zalesiu Śląskim oraz z Lichyni przedstawiły "Jasełka".
Tuż po przedstawienu "Jasełek" dla wszystkich zagrała orkiestra ze Szkoły Muzycznej w Leśnicy.

Serdecznie zapraszamy na przedstawienie "Jasełek" w wykonaniu dzieci z Publicznego Przedszkola w Zalesiu Śląskim oraz w Lichyni, które odbędzie się 7 stycznia br. o godz. 16.00 w naszym kościele parafialnym w Zalesiu Śląskim.

Po przedstawieniu przedszkolaków, zagra dla wszystkich orkiestra ze Szkoły Muzycznej w Leśnicy.

Relikwie świętej Patronki Śląska i naszej parafii zostały przywiezione z Trzebnicy dnia 25. listopada 2006 r. w ramach pielgrzymki marianek, ministrantów i lektorek do Wrocławia, Trzebnicy i Oleśnicy.

Święta Jadwiga urodziła się w 1174 roku jako córka hrabiego Andechs w Bawarii. Otrzymała staranne wychowanie i wykształcenie w domu rodzinnym i u benedytkynek w Kitzingen. W trzynastym roku życia poślubiła księcia Henryka Brodatego, z którym miała siedmioro dzieci. Wspierała męża w rządach i w utrzymaniu pokoju. Przeżyła śmierć męża i dzieci. Ukochany syn, Henryk Pobożny, poległ w bitwie z Tatarami pod Legnicą. Ostatnie lata swojego życia spędziła w ufundowanym przez siebie klasztorze cysterek w Trzebnicy, gdzie jej córka Gertruda była przełożoną. Zmarła 15. października 1243 roku. Spoczywa w Trzebnicy.

Cechowała Ją pobożność, surowość życia i duch modlitwy. Troszczyła się o wiarę ludu, o biednych i chorych. Organizowała szkoły, przytułki i szpitale. Budowała kościoły i zakładała klasztory.
Dnia 26 marca 1267 roku w Viterbo została - księżna Jadwiga - kanonizowana przez papieża Klemensa IV.

Relikwie - to przedmioty, które miały styczność ze świętymi. W przypadku św. Jadwigi Śląskiej jest to cząstka ciała - kości Świętej Patronki.
Relikwie przechowywane są w relikwiarzu, są opieczętowane i opatrzone dokumentami autentyczności.

Kanonizacja - to uroczyste ogłoszenie przez papieża, po dokładnym sprawdzeniu, że błogosławiony chrześcijanin może odbierać cześć jako święty od całego kościoła. Decyzja ta oprócz innych przesłanek jest wynikiem cudu, który stał się jego wstawiennictwem.

Święta Jadwigo Śląska - módl się za nami.

ks. Teodor

Pielgrzymkę rozpoczęliśmy o godz. 8.30 w sobotę. Było nas 55 osób. Ruszyliśmy autokarem Setra z pod plebanii w Zalesiu Śląskim w kierunku Wrocławia. Jechaliśmy autostradą A4 podziwiając piękno naszej opolskiej diecezji i częściowo archidiecezji wrocławskiej. Widzieliśmy m.in. piękno Góry św. Anny, poprzednią parafię ks. Proboszcza - Lipową, strzelnicę , na której ćwiczył oko ks. Teodor w ramach Zasadniczej Służby Wojskowej.

Dotarliśmy do Wrocławia. W drodze do katedry wrocławskiej podziwialiśmy piękno miasta, zwłaszcza budynków sakralnych. Podjechaliśmy pod Wyższe Seminarium Duchowne archidiecezji wrocławskiej. Po negocjacjach z przełożonymi seminarium wpuszczono nas na jego teren. Zwiedziliśmy piękny gotycki parter, dobrze utrzymany ogród, rozmawialiśmy z klerykami - kandydatami do kapłaństwa. Z seminarium udaliśmy się do pobliskiej katedry wrocławskiej pw. św. Jana Chrzciciela. Po krótkiej modlitwie siostra zakrystianka oprowadziła nas po katedrze, przedstawiając prawdy wiary, której podłożem jest Pismo Święte, w odniesieniu do rzeźb, obrazów, polichromii witraży i architektury katedry. Po oprowadzeniu, postanowiliśmy dostać się na jedną z wież katedry. Drogę częściowo pokonaliśmy schodami a poźniej windą. Winda przekroczyła swój rekord. Aby zyskać na czasie upchaliśmy do niej ile sie tylko dało. Z wieży podziwialiśmy przepiekną panoramę dostojnego Wrocławia, zwłaszcza świątyni i Odry. Po "wylądowaniu" na ziemi udaliśmy sie do sklepu by zakupić pamiątki. Po drobnych zakupach udaliśmy sie do autokaru i ruszyliśmy w stronę Trzebnicy, głównego celu pielgrzymki.

Do trzebnicy dotarliśmy ok. godz. 13.00. Po zaparkowaniu udaliśmy się do bazyliki św. Jadwigi Śląskiej - naszej patronki. Zgromadziliśmy się wokół Jej sarkofagu. Pobyt rozpoczęliśmy od wspólnej modlitwy i nabożeństwa do Świętej. Niedługo potem przyszedł do nas ks. Antoni Kiełbasa, który odtąd towarzyszył nam aż do końca pobytu w Trzebnicy. Przepięknie opowiadał o św. Jadwidze, prowadził z nami dialog. Przeplatał to modlitwą i śpiewem. Po ucałowaniu relikwii Świętej, zaprowadził nas do zakrystii gdzie wpisaliśmy się do pamiątkowej księgi i otrzymaliśmy książeczki - jego autorstwa - o naszej patronce.
Poźniej zwiedzaliśmy podziemia bazyliki. Dalej udaliśmy się do Domu Pielgrzyma, obok bazyliki na "obiad". Było przygotowane miejsce i gorąca herbata. Pielgrzymi spożywali to co sobie wcześniej w domu przygotowali. Po "obiedzie" udaliśmy się wraz z ks. Antonim do muzeum. Szczególnie zainteresowały nas kontakty kard. Karola Wojtyły i kard. Josefa Ratzingera z świetą Jadwigą w Trzebnicy. Po zwiedzeniu muzeum, pielgrzymi poszli na osobistą modlitwę do bazyliki.

Ja zaś - na zaproszenie i propozycję ks. Proboszcza Trzebnicy i kustosza bazyliki - udałem się na plebanię po święte relikwie naszej patronki. Okazało się bowiem, że nasza parafia ich nie posiada. Po krótkiej i sympatycznej wizycie, udałem sie do bazyliki po moich rozmodlonych parafian. Pożegnaliśmy się z naszą świętą patronką i ks. Antonim, udając się do autokaru.

Dopiero wtedy oznajmiłem, że to nie koniec pielgrzymowania. Niespodzianką była Oleśnica, a dokładnie koszary wojskowe, w których przebywałem pół roku na szkółce podoficerskiej. Ku ogólnemu zadowoleniu pielgrzymów trochę pobłądziliśmy. Zamiast w Oleśnicy wylądowaliśmy w Miliczu. Po pewnym czasie dotarliśmy, gdy już było ciemno, do byłych koszar wojskowych. Oglądaliśmy różne ciekawe i mniej ciekawe obiekty wojskowe. I te w dobrym stanie i te już w rozsypce. Jednostka bowiem została parę lat temu zlikwidowana i przeobrażona na mieszkania, hurtownie i sklepy. Mimo, że tyle lat już minęło od mojego pobytu w jednostce, wszystko w szczegółach byłem sobie w stanie przypomnieć, zarówno chwile radosne jak i smutne, chwile sukcesów i niepowodzeń. Mimo wszystko dobrze, że to już mam za sobą. Choć jest co wspominać.

Po zwiedzeniu jednostki wojskowej przez Namysłów, Opole i Strzelce Opolskie, udaliśmy sie do domu. W naszej parafii byliśmy ok. godz. 19.30.

Pielgrzymkę przeżyliśmy radośnie i pobożnie. Mam nadzieję, że przyczyniła się ona nie tylko do większej i wzajemnej przyjaźni, ale też do głębszej wiary.
Panu Bogu, Matce Najświętszej i naszej patronce dziękujemy za błogosławieństwo i piękną pogodę.

ks. Teodor

Po wielu latach w naszej parafii odrodziły się Dzieci Maryi lub też inaczej zwane - Marianki. Marianki to dzieci, które na wzór Matki Bożej żyją i służą Bogu i Jego Kościołowi w swojej parafii.
Dzieci Maryi składają specjalne przyrzeczenie służby i wierności zasadom chrześcijańskiej wiary. Mają być dobrym przykładem dla dzieci i młodzieży w parafii.
Pierwszego października br., w naszej parafii w Zalesiu miało miejsce uroczyste poświęcenie nowej chorągwi.
Natomiast 5. października br. podczas Mszy św. o godz. 18.00 w Zalesiu, miało miejsce uroczyste mianowanie Dzieci Maryi i ministrantów.
Marianki charakteryzują różnego rozmiaru medaliki, które z kolei zawieszone są na różnokolorowych wstążkach w zależności od wieku dziecka.

Dzieci:
- klasa 4 SP - mały medalik i różowa wstążka,
- klasa 5 i 6 SP - średniej wielkości medalik i zielona wstążka,
- dzieci starsze - duży medalik i niebieska wstążka.

Marianki mogą prowadzić nabożeństwa różańcowe i majowe, biorą czynny udział w różnych uroczystościach kościelnych oraz kierują porządkiem.
Dla pogłębienia formacji religijnej i organizatorskiej, Marianki biorą udział w różnych spotkaniach, oazach i rekolekcjach, zazwyczaj prowadzonych przez siostry zakonne lub księży.
Obok Liturgicznej służby ołtarza Dzieci Maryi są podstawową i najważniejszą grupą dziecięco-młodzieżową w parafii.
W naszej parafi w Zalesiu, w skład Marianek wchodzi szesnaście dziewczyn a w Lichyni dziesięć.

30 sierpnia br., w naszej parafii odbyło się kanoniczne i oficjalne wprowadzenie na urząd, nowego proboszcza - ks. Teodora Smiatek.
Nabożeństwo rozpoczęło się o godz. 10.00. Obceni na nim byli kapłani z całego naszego dekanatu. Na nabożeństwie był obecny także ks. dr Czesław Gac.

16 sierpnia br. o godz. 18.20, przed kościołem parafialnym w Zalesiu Śląskim powitano symbolicznie chlebem i solą, nowego proboszcza naszej parafi - ks. Teodora Smiatek.
Uroczystego powitania dokonał dyrektor szkoły w Zalesiu Śląskim - Mieczysław Pociecha oraz Maria Kandziora, pełniąca funkcję gospodarza i opiekuna naszej świątyni.
Następnie w imieniu członków Ochotniczej Straży Pożarnej, księdza proboszcza powitał naczelnik jednostki - Tadeusz Korczyński.
Słowa powitania w imieniu wszystkich mieszkańcow wsi, wypowiedział sołtys - Olgierd Jakrzewski, a w imieniu członków Mniejszości Niemieckiej - Joachim Guttman.

Po powitaniu o godzinie 18.30 rozpoczęła się Msza Św., na początku której ks. Teodor Smiatek serdecznie podziękował za powitanie i dodał, że zrobi wszystko, by jak najlepiej pełnić swoją funkcję oraz liczy na współpracę - nas - parafian.

Nowy proboszcz ma przed sobą wiele pracy. Niewątpliwie trudnej i ciężkiej jak każda inna. Tylko nieustannie musi On kroczyć w cieniu Chrystusa...

Niech ta ostania myśl, którą na swoim ostatnim kazaniu wypowiedział ks. dr Czesław Gac, pozostanie w naszej parafialnej wspólnocie, jako ślab i symbol zrozumienia dla każdego człowieka z osobna.

Minęło prawie 30. lat nieustannej i ciężkiej pracy. Pracy, która rzec można, wymaga siły, poświęcenia, wytrwałości i wiary jak każda inna. Jednak różni się ona od pozostałych tym, że trzeba nieustannie kroczyć w cieniu Chrystusa.
To ludzka postać, ludzkie uczucia i czyny, od których wymaga się postępowania wg zasad Bożych.
To także ludzkie zmartwienia, błędy, upadki i poczucie potrzeby, dla których potrzeba zrozumienia i przebaczenia.
Ta praca jednak się nie kończy, to tylko przemija jej pewien etap. Niewątpliwie była owocna. A jej efekty są i będą widoczne w sercach i umysłach naszej wspólnoty.
Przed odejściem do zakrystii, ostatni raz jeszcze podziękować i przeprosić poprzez "Serdeczne Bóg zapłać" i pomachać na pożegnanie...

Ks. dr Czesław Gac przybył do Zalesia Śląskiego 16 lipca 1977 roku, zastępując pełniącego wcześniej funkcję proboszcza - ks. Adama Igielskiego.
Wtedy jeszcze młody, zdrowy i pełen zapału ksiądz jest mile wspominany przez swoich parafian.
To wiele spotkań w przykościelnych salkach, gdzie przybywały dzieci i młodzież na filmy wyświetlane ze slajdów.
To lekcje religii, na których panowała dyscyplina, cisza i surowe reguły - jakże dziś owocne.
To jeszcze wtedy tętniąca życiem dziewczęca schola, prowadzona przez śp. Stefanię Dziuba.
To także szerokie grono służby liturgicznej: lektorów, szafarzy i ministrantów.
To także liczne wycieczki i pielgrzymki w miejsca święte.
To także wiele wspólnych rozwiązanych spraw i problemów.
To wszystko składa się na coś, co jest już historią i wspomnieniami.
Historią i wspomnieniami, dla każdego z osobna - z innym doświadczeniem.

W niedzielę 13 sierpnia 2006 r. ks. proboszcz dr Czesław Gac odprawił Mszę Świętą dziękczynną w intencji parafian. Była to Msza Św. pożegnalna, która była punktem kończącym etap prawie 30-letniej posługi kapłańskiej w naszej parafii.
Na tej Mszy był obecny również O. Eryk Kopa (SVD), który m.in. pod przewodnictwem naszego księdza proboszcza, przygotowywał się do przyjęcia sakramentu kapłaństwa.
O. Eryk złożył również podziękowania w imieniu ks. Adriana Adamika, który obecnie przebywa w Teksasie.
Obecnie do kapłaństwa przygotowuje się Łukasz Szablicki, student 4 roku teologii, który pochodzi z Lichyni.

15 sierpnia 2006 r. w święto Wniebowzięcia NMP, o godz. 10.30 ks. dr Czesław Gac odprawił w swojej parafii ostatnią Mszę Św., na której jeszcze raz wyraził swoją wdzięczność za każdą pomoc, pamięć, modlitwę.
Po Mszy parafianie wspólnie zaśpiewali dziękczynne "Życzmy, życzymy...", a po wyjściu proboszcza z zakrystii nagrodzili go brawami.
Ks. dr Czesław Gac opuści parafie około godz. 16.00 i o tej porze przybędzie tutaj nowy ksiądz, który przejmie funkcję proboszcza - ks. Teodor Smiatek, który swoimi korzeniami wywodzi się z Jemielnicy.

Około godz. 6.45 wyruszamy po raz kolejny z naszej parafii, pieszą pielgrzymką na odpust ku czci św. Anny na Górę św. Anny. Młodzi i starzy, zarówno z Zalesia jak i Lichyni postanowili znów podążyć na Górę, by prosić o potrzebne łaski i zanieść tam swoje prośby.
Na miejscu jesteśmy ok. godz. 9.00, a droga do celu była bardzo przyjemna, dzięki chlodnemu i świeżemu powietrzu.
Po sumie pontyfikalnej w Grocie o godz. 11.00, każdy ma pół godziny dla siebie, a zbiórkę i wymarsz do domu ustaliliśmy na godz. 14.00.
Z powrotem droga zawsze płynie nam z górki, ale jak zwykle doskwiera ciepło i zmęczenie. Wytrwałość i zaparcie to najważniejsza rzecz.
Dotarliśmy do Lichyni. Tam przywitał nas proboszcz. Krótkie nabożeństwo i czas na ostatni odcinek. Parafianie z Lichyni mają już wszystko za sobą, ale zalesianie mają jeszcze do przebycia 2 km. Na pożegnanie zagrała nam jeszcze orkiestra z Lichyni, która już od paru lat towarzyszy nam w pieszej pielgrzymce na Górę św. Anny oraz innych uroczystościach. To dzięki nim, mimo zmęczenia dajemy radę.
Idziemy i ubywa nas coraz więcej, po odłączniu się mieszkańców Lichyni, zostało nas ok. 20. Do kościoła w Zalesiu docieramy ok. godz. 16.30. W kościele chłodno i przyjemnie. Nikomu nie chce sie wychodzić i wstawać, ale czas do domu. Tylko jeszcze wysłuchać ogłoszeń duszpasterskich i przyjąc błogosławieństwo. To wszystko, czas iść do domu i odpocząć. Kto wytrwał, może być zadowolony, kto nie - niech żałuje.
Kolejna pielgrzymka, kolejny rok - czas płynie, ale pielgrzymi pozostają...

11 czerwca br. jak zwykle po Mszy św. o godz. 8.00 wyruszyła procesja, przemierzając ulicami św. Jadwigi, Powstańców, Kościuszki.
Ostatni - IV ołtarz - znajdujący się na ul. św. Jadwigi, w tym roku został wzniesiony poraz sześćdziesiąty pierwszy.