Relikwie świętej Patronki Śląska i naszej parafii zostały przywiezione z Trzebnicy dnia 25. listopada 2006 r. w ramach pielgrzymki marianek, ministrantów i lektorek do Wrocławia, Trzebnicy i Oleśnicy.

Święta Jadwiga urodziła się w 1174 roku jako córka hrabiego Andechs w Bawarii. Otrzymała staranne wychowanie i wykształcenie w domu rodzinnym i u benedytkynek w Kitzingen. W trzynastym roku życia poślubiła księcia Henryka Brodatego, z którym miała siedmioro dzieci. Wspierała męża w rządach i w utrzymaniu pokoju. Przeżyła śmierć męża i dzieci. Ukochany syn, Henryk Pobożny, poległ w bitwie z Tatarami pod Legnicą. Ostatnie lata swojego życia spędziła w ufundowanym przez siebie klasztorze cysterek w Trzebnicy, gdzie jej córka Gertruda była przełożoną. Zmarła 15. października 1243 roku. Spoczywa w Trzebnicy.

Cechowała Ją pobożność, surowość życia i duch modlitwy. Troszczyła się o wiarę ludu, o biednych i chorych. Organizowała szkoły, przytułki i szpitale. Budowała kościoły i zakładała klasztory.
Dnia 26 marca 1267 roku w Viterbo została - księżna Jadwiga - kanonizowana przez papieża Klemensa IV.

Relikwie - to przedmioty, które miały styczność ze świętymi. W przypadku św. Jadwigi Śląskiej jest to cząstka ciała - kości Świętej Patronki.
Relikwie przechowywane są w relikwiarzu, są opieczętowane i opatrzone dokumentami autentyczności.

Kanonizacja - to uroczyste ogłoszenie przez papieża, po dokładnym sprawdzeniu, że błogosławiony chrześcijanin może odbierać cześć jako święty od całego kościoła. Decyzja ta oprócz innych przesłanek jest wynikiem cudu, który stał się jego wstawiennictwem.

Święta Jadwigo Śląska - módl się za nami.

ks. Teodor

Pielgrzymkę rozpoczęliśmy o godz. 8.30 w sobotę. Było nas 55 osób. Ruszyliśmy autokarem Setra z pod plebanii w Zalesiu Śląskim w kierunku Wrocławia. Jechaliśmy autostradą A4 podziwiając piękno naszej opolskiej diecezji i częściowo archidiecezji wrocławskiej. Widzieliśmy m.in. piękno Góry św. Anny, poprzednią parafię ks. Proboszcza - Lipową, strzelnicę , na której ćwiczył oko ks. Teodor w ramach Zasadniczej Służby Wojskowej.

Dotarliśmy do Wrocławia. W drodze do katedry wrocławskiej podziwialiśmy piękno miasta, zwłaszcza budynków sakralnych. Podjechaliśmy pod Wyższe Seminarium Duchowne archidiecezji wrocławskiej. Po negocjacjach z przełożonymi seminarium wpuszczono nas na jego teren. Zwiedziliśmy piękny gotycki parter, dobrze utrzymany ogród, rozmawialiśmy z klerykami - kandydatami do kapłaństwa. Z seminarium udaliśmy się do pobliskiej katedry wrocławskiej pw. św. Jana Chrzciciela. Po krótkiej modlitwie siostra zakrystianka oprowadziła nas po katedrze, przedstawiając prawdy wiary, której podłożem jest Pismo Święte, w odniesieniu do rzeźb, obrazów, polichromii witraży i architektury katedry. Po oprowadzeniu, postanowiliśmy dostać się na jedną z wież katedry. Drogę częściowo pokonaliśmy schodami a poźniej windą. Winda przekroczyła swój rekord. Aby zyskać na czasie upchaliśmy do niej ile sie tylko dało. Z wieży podziwialiśmy przepiekną panoramę dostojnego Wrocławia, zwłaszcza świątyni i Odry. Po "wylądowaniu" na ziemi udaliśmy sie do sklepu by zakupić pamiątki. Po drobnych zakupach udaliśmy sie do autokaru i ruszyliśmy w stronę Trzebnicy, głównego celu pielgrzymki.

Do trzebnicy dotarliśmy ok. godz. 13.00. Po zaparkowaniu udaliśmy się do bazyliki św. Jadwigi Śląskiej - naszej patronki. Zgromadziliśmy się wokół Jej sarkofagu. Pobyt rozpoczęliśmy od wspólnej modlitwy i nabożeństwa do Świętej. Niedługo potem przyszedł do nas ks. Antoni Kiełbasa, który odtąd towarzyszył nam aż do końca pobytu w Trzebnicy. Przepięknie opowiadał o św. Jadwidze, prowadził z nami dialog. Przeplatał to modlitwą i śpiewem. Po ucałowaniu relikwii Świętej, zaprowadził nas do zakrystii gdzie wpisaliśmy się do pamiątkowej księgi i otrzymaliśmy książeczki - jego autorstwa - o naszej patronce.
Poźniej zwiedzaliśmy podziemia bazyliki. Dalej udaliśmy się do Domu Pielgrzyma, obok bazyliki na "obiad". Było przygotowane miejsce i gorąca herbata. Pielgrzymi spożywali to co sobie wcześniej w domu przygotowali. Po "obiedzie" udaliśmy się wraz z ks. Antonim do muzeum. Szczególnie zainteresowały nas kontakty kard. Karola Wojtyły i kard. Josefa Ratzingera z świetą Jadwigą w Trzebnicy. Po zwiedzeniu muzeum, pielgrzymi poszli na osobistą modlitwę do bazyliki.

Ja zaś - na zaproszenie i propozycję ks. Proboszcza Trzebnicy i kustosza bazyliki - udałem się na plebanię po święte relikwie naszej patronki. Okazało się bowiem, że nasza parafia ich nie posiada. Po krótkiej i sympatycznej wizycie, udałem sie do bazyliki po moich rozmodlonych parafian. Pożegnaliśmy się z naszą świętą patronką i ks. Antonim, udając się do autokaru.

Dopiero wtedy oznajmiłem, że to nie koniec pielgrzymowania. Niespodzianką była Oleśnica, a dokładnie koszary wojskowe, w których przebywałem pół roku na szkółce podoficerskiej. Ku ogólnemu zadowoleniu pielgrzymów trochę pobłądziliśmy. Zamiast w Oleśnicy wylądowaliśmy w Miliczu. Po pewnym czasie dotarliśmy, gdy już było ciemno, do byłych koszar wojskowych. Oglądaliśmy różne ciekawe i mniej ciekawe obiekty wojskowe. I te w dobrym stanie i te już w rozsypce. Jednostka bowiem została parę lat temu zlikwidowana i przeobrażona na mieszkania, hurtownie i sklepy. Mimo, że tyle lat już minęło od mojego pobytu w jednostce, wszystko w szczegółach byłem sobie w stanie przypomnieć, zarówno chwile radosne jak i smutne, chwile sukcesów i niepowodzeń. Mimo wszystko dobrze, że to już mam za sobą. Choć jest co wspominać.

Po zwiedzeniu jednostki wojskowej przez Namysłów, Opole i Strzelce Opolskie, udaliśmy sie do domu. W naszej parafii byliśmy ok. godz. 19.30.

Pielgrzymkę przeżyliśmy radośnie i pobożnie. Mam nadzieję, że przyczyniła się ona nie tylko do większej i wzajemnej przyjaźni, ale też do głębszej wiary.
Panu Bogu, Matce Najświętszej i naszej patronce dziękujemy za błogosławieństwo i piękną pogodę.

ks. Teodor

Po wielu latach w naszej parafii odrodziły się Dzieci Maryi lub też inaczej zwane - Marianki. Marianki to dzieci, które na wzór Matki Bożej żyją i służą Bogu i Jego Kościołowi w swojej parafii.
Dzieci Maryi składają specjalne przyrzeczenie służby i wierności zasadom chrześcijańskiej wiary. Mają być dobrym przykładem dla dzieci i młodzieży w parafii.
Pierwszego października br., w naszej parafii w Zalesiu miało miejsce uroczyste poświęcenie nowej chorągwi.
Natomiast 5. października br. podczas Mszy św. o godz. 18.00 w Zalesiu, miało miejsce uroczyste mianowanie Dzieci Maryi i ministrantów.
Marianki charakteryzują różnego rozmiaru medaliki, które z kolei zawieszone są na różnokolorowych wstążkach w zależności od wieku dziecka.

Dzieci:
- klasa 4 SP - mały medalik i różowa wstążka,
- klasa 5 i 6 SP - średniej wielkości medalik i zielona wstążka,
- dzieci starsze - duży medalik i niebieska wstążka.

Marianki mogą prowadzić nabożeństwa różańcowe i majowe, biorą czynny udział w różnych uroczystościach kościelnych oraz kierują porządkiem.
Dla pogłębienia formacji religijnej i organizatorskiej, Marianki biorą udział w różnych spotkaniach, oazach i rekolekcjach, zazwyczaj prowadzonych przez siostry zakonne lub księży.
Obok Liturgicznej służby ołtarza Dzieci Maryi są podstawową i najważniejszą grupą dziecięco-młodzieżową w parafii.
W naszej parafi w Zalesiu, w skład Marianek wchodzi szesnaście dziewczyn a w Lichyni dziesięć.

30 sierpnia br., w naszej parafii odbyło się kanoniczne i oficjalne wprowadzenie na urząd, nowego proboszcza - ks. Teodora Smiatek.
Nabożeństwo rozpoczęło się o godz. 10.00. Obceni na nim byli kapłani z całego naszego dekanatu. Na nabożeństwie był obecny także ks. dr Czesław Gac.

16 sierpnia br. o godz. 18.20, przed kościołem parafialnym w Zalesiu Śląskim powitano symbolicznie chlebem i solą, nowego proboszcza naszej parafi - ks. Teodora Smiatek.
Uroczystego powitania dokonał dyrektor szkoły w Zalesiu Śląskim - Mieczysław Pociecha oraz Maria Kandziora, pełniąca funkcję gospodarza i opiekuna naszej świątyni.
Następnie w imieniu członków Ochotniczej Straży Pożarnej, księdza proboszcza powitał naczelnik jednostki - Tadeusz Korczyński.
Słowa powitania w imieniu wszystkich mieszkańcow wsi, wypowiedział sołtys - Olgierd Jakrzewski, a w imieniu członków Mniejszości Niemieckiej - Joachim Guttman.

Po powitaniu o godzinie 18.30 rozpoczęła się Msza Św., na początku której ks. Teodor Smiatek serdecznie podziękował za powitanie i dodał, że zrobi wszystko, by jak najlepiej pełnić swoją funkcję oraz liczy na współpracę - nas - parafian.

Nowy proboszcz ma przed sobą wiele pracy. Niewątpliwie trudnej i ciężkiej jak każda inna. Tylko nieustannie musi On kroczyć w cieniu Chrystusa...

Niech ta ostania myśl, którą na swoim ostatnim kazaniu wypowiedział ks. dr Czesław Gac, pozostanie w naszej parafialnej wspólnocie, jako ślab i symbol zrozumienia dla każdego człowieka z osobna.

Minęło prawie 30. lat nieustannej i ciężkiej pracy. Pracy, która rzec można, wymaga siły, poświęcenia, wytrwałości i wiary jak każda inna. Jednak różni się ona od pozostałych tym, że trzeba nieustannie kroczyć w cieniu Chrystusa.
To ludzka postać, ludzkie uczucia i czyny, od których wymaga się postępowania wg zasad Bożych.
To także ludzkie zmartwienia, błędy, upadki i poczucie potrzeby, dla których potrzeba zrozumienia i przebaczenia.
Ta praca jednak się nie kończy, to tylko przemija jej pewien etap. Niewątpliwie była owocna. A jej efekty są i będą widoczne w sercach i umysłach naszej wspólnoty.
Przed odejściem do zakrystii, ostatni raz jeszcze podziękować i przeprosić poprzez "Serdeczne Bóg zapłać" i pomachać na pożegnanie...

Ks. dr Czesław Gac przybył do Zalesia Śląskiego 16 lipca 1977 roku, zastępując pełniącego wcześniej funkcję proboszcza - ks. Adama Igielskiego.
Wtedy jeszcze młody, zdrowy i pełen zapału ksiądz jest mile wspominany przez swoich parafian.
To wiele spotkań w przykościelnych salkach, gdzie przybywały dzieci i młodzież na filmy wyświetlane ze slajdów.
To lekcje religii, na których panowała dyscyplina, cisza i surowe reguły - jakże dziś owocne.
To jeszcze wtedy tętniąca życiem dziewczęca schola, prowadzona przez śp. Stefanię Dziuba.
To także szerokie grono służby liturgicznej: lektorów, szafarzy i ministrantów.
To także liczne wycieczki i pielgrzymki w miejsca święte.
To także wiele wspólnych rozwiązanych spraw i problemów.
To wszystko składa się na coś, co jest już historią i wspomnieniami.
Historią i wspomnieniami, dla każdego z osobna - z innym doświadczeniem.

W niedzielę 13 sierpnia 2006 r. ks. proboszcz dr Czesław Gac odprawił Mszę Świętą dziękczynną w intencji parafian. Była to Msza Św. pożegnalna, która była punktem kończącym etap prawie 30-letniej posługi kapłańskiej w naszej parafii.
Na tej Mszy był obecny również O. Eryk Kopa (SVD), który m.in. pod przewodnictwem naszego księdza proboszcza, przygotowywał się do przyjęcia sakramentu kapłaństwa.
O. Eryk złożył również podziękowania w imieniu ks. Adriana Adamika, który obecnie przebywa w Teksasie.
Obecnie do kapłaństwa przygotowuje się Łukasz Szablicki, student 4 roku teologii, który pochodzi z Lichyni.

15 sierpnia 2006 r. w święto Wniebowzięcia NMP, o godz. 10.30 ks. dr Czesław Gac odprawił w swojej parafii ostatnią Mszę Św., na której jeszcze raz wyraził swoją wdzięczność za każdą pomoc, pamięć, modlitwę.
Po Mszy parafianie wspólnie zaśpiewali dziękczynne "Życzmy, życzymy...", a po wyjściu proboszcza z zakrystii nagrodzili go brawami.
Ks. dr Czesław Gac opuści parafie około godz. 16.00 i o tej porze przybędzie tutaj nowy ksiądz, który przejmie funkcję proboszcza - ks. Teodor Smiatek, który swoimi korzeniami wywodzi się z Jemielnicy.

Około godz. 6.45 wyruszamy po raz kolejny z naszej parafii, pieszą pielgrzymką na odpust ku czci św. Anny na Górę św. Anny. Młodzi i starzy, zarówno z Zalesia jak i Lichyni postanowili znów podążyć na Górę, by prosić o potrzebne łaski i zanieść tam swoje prośby.
Na miejscu jesteśmy ok. godz. 9.00, a droga do celu była bardzo przyjemna, dzięki chlodnemu i świeżemu powietrzu.
Po sumie pontyfikalnej w Grocie o godz. 11.00, każdy ma pół godziny dla siebie, a zbiórkę i wymarsz do domu ustaliliśmy na godz. 14.00.
Z powrotem droga zawsze płynie nam z górki, ale jak zwykle doskwiera ciepło i zmęczenie. Wytrwałość i zaparcie to najważniejsza rzecz.
Dotarliśmy do Lichyni. Tam przywitał nas proboszcz. Krótkie nabożeństwo i czas na ostatni odcinek. Parafianie z Lichyni mają już wszystko za sobą, ale zalesianie mają jeszcze do przebycia 2 km. Na pożegnanie zagrała nam jeszcze orkiestra z Lichyni, która już od paru lat towarzyszy nam w pieszej pielgrzymce na Górę św. Anny oraz innych uroczystościach. To dzięki nim, mimo zmęczenia dajemy radę.
Idziemy i ubywa nas coraz więcej, po odłączniu się mieszkańców Lichyni, zostało nas ok. 20. Do kościoła w Zalesiu docieramy ok. godz. 16.30. W kościele chłodno i przyjemnie. Nikomu nie chce sie wychodzić i wstawać, ale czas do domu. Tylko jeszcze wysłuchać ogłoszeń duszpasterskich i przyjąc błogosławieństwo. To wszystko, czas iść do domu i odpocząć. Kto wytrwał, może być zadowolony, kto nie - niech żałuje.
Kolejna pielgrzymka, kolejny rok - czas płynie, ale pielgrzymi pozostają...

11 czerwca br. jak zwykle po Mszy św. o godz. 8.00 wyruszyła procesja, przemierzając ulicami św. Jadwigi, Powstańców, Kościuszki.
Ostatni - IV ołtarz - znajdujący się na ul. św. Jadwigi, w tym roku został wzniesiony poraz sześćdziesiąty pierwszy.